Σε αρκετές περιοχές οι ελάχιστες θερμοκρασίες ήταν έως και 4-6˚C υψηλότερες από τις αναμενόμενες κλιματικά μέγιστες θερμοκρασίες και έως 15-16˚C πάνω από τις αναμενόμενες κλιματικά ελάχιστες θερμοκρασίες!

Αξίζει να σημειωθεί ότι αντίστοιχα ακραία υψηλές θερμοκρασίες αναμένονται και σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Ευρωπής όπου αρκετά ρεκόρ για την εποχή είναι πιθανό να σημειωθούν.

Πηγή: meteo.gr, ecmwf.int

Μια μελέτη απόδοσης που διεξήχθη από επιστήμονες του Met Office έδειξε ότι αυτή που θα ήταν περίπου μια ετήσια θερμοκρασία μιά φορά στα 500 χρόνια σε ένα φυσικό κλίμα, όπου οι ανθρώπινες κλιματικές επιρροές εξαλείφονται, είναι πλέον πιθανή κάθε τρία έως τέσσερα χρόνια στο τρέχον κλίμα.

Δεδομένα που ανέλυσε το Met Office έδειξαν οτι η μέση ετήσια θερμοκρασία του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν 10 °C, τιμή που αποτελεί και την μεγαλύτερη από την αρχή των καταγραφών το 1884. Αυτή η μέση θερμοκρασία είναι + 0.89°C μεγαλύτερη από τη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020 και + 0.15°C μεγαλύτερη από το προηγούμενο ρεκόρ του 2014.

Όπως ανέφερε ο επιστήμονας του Met Office, Δρ Νίκος Χρηστίδης: «Για να αξιολογήσουμε τον αντίκτυπο της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής στο έτος ρεκόρ του 2022, χρησιμοποιήσαμε κλιματικά μοντέλα για να συγκρίνουμε την πιθανότητα εμφάνισης μέσης θερμοκρασίας 10°C στο Ηνωμένο Βασίλειο τόσο στο σημερινό κλίμα όσο και σε εκείνο όπου οι ιστορικές ανθρώπινες κλιματικές επιρροές έχουν αφαιρεθεί. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η καταγραφή 10°C σε ένα φυσικό κλίμα θα γινόταν περίπου μία φορά κάθε 500 χρόνια, ενώ στο σημερινό μας κλίμα θα μπορούσε να είναι τόσο συχνά όσο μία φορά κάθε τρία έως τέσσερα χρόνια.

Αξιοσημείωτο αποτελεί και το γεγονός ότι το 2022 ήταν επίσης η θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί στη χρονοσειρά 364 ετών Central England Temperature (CET) από το 1659, την μακροβιότερη χρονοσειρά θερμοκρασίας οργάνων στον κόσμο. Ο ετήσιος μέσος όρος CET για το 2022 ήταν 11,1°C, τιμή που είναι + 0.1°C υψηλότερη από το προηγούμενο ρεκόρ του 2014 όπου και είχαν καταγραφεί 11°C.

Πηγή: Met Office

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η παγκόσμια μέση στάθμη της θάλασσας —που φαίνεται στο γραμμικό διάγραμμα πάνω και κάτω— έχει αυξηθεί 10,1 εκατοστά (3,98 ίντσες) από το 1992. Τα τελευταία 140 χρόνια, οι δορυφόροι και μετρητές παλίρροιας δείχνουν ότι η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας έχει αυξηθεί 21 έως 24 εκατοστά (8 έως 9 ίντσες).

Ξεκινώντας με το TOPEX/Poseidon, η NASA και οι συνεργαζόμενες διαστημικές υπηρεσίες έχουν πετάξει μια συνεχή σειρά δορυφόρων που χρησιμοποιούν ραντάρ υψομέτρου για την παρακολούθηση της τοπογραφίας της επιφάνειας του ωκεανού – ουσιαστικά, το κατακόρυφο σχήμα και το ύψος του ωκεανού. Τα υψομετρικά ραντάρ στέλνουν συνεχώς παλμούς ραδιοκυμάτων (μικροκύματα) που αντανακλώνται από την επιφάνεια του ωκεανού πίσω προς τον δορυφόρο. Τα όργανα υπολογίζουν τον χρόνο που χρειάζεται για να επιστρέψει το σήμα, ενώ παράλληλα παρακολουθούν την ακριβή θέση του δορυφόρου στο διάστημα. Από αυτό, οι επιστήμονες εξάγουν το ύψος της επιφάνειας της θάλασσας ακριβώς κάτω από τον δορυφόρο.

Από το 1992, πέντε αποστολές με παρόμοια υψόμετρα έχουν επαναλάβει την ίδια τροχιά κάθε 10 ημέρες: TOPEX/Poseidon (1992 έως 2006), Jason-1 (2001 έως 2013), η αποστολή τοπογραφίας επιφάνειας ωκεανού/Jason-2 (2008 έως 2019), Jason-3 (2016 έως σήμερα) και Sentinel-6 Michael Freilich (2020 έως σήμερα). Οι αποστολές δημιουργήθηκαν μέσω διαφόρων συνεργασιών μεταξύ της NASA, του γαλλικού Centre National d’Etudes Spatiales (CNES), του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Εκμετάλλευση Μετεωρολογικών Δορυφόρων (EUMETSAT), του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA).

Μαζί, οι ομάδες της αποστολής έχουν συγκεντρώσει ένα ενοποιημένο, τυποποιημένο αρχείο τοπογραφίας ωκεανών που ισοδυναμεί με το έργο μισού εκατομμυρίου μετρητών παλίρροιας. Οι επιστήμονες συσσώρευσαν και επιβεβαίωσαν ένα αρχείο δεδομένων που είναι πλέον αρκετά μεγάλο και ευαίσθητο για να ανιχνεύσει τις παγκόσμιες και περιφερειακές αλλαγές της στάθμης της θάλασσας πέρα ​​από τους εποχιακούς, ετήσιους και δεκαετικούς κύκλους που συμβαίνουν φυσικά.

«Με δεδομένα 30 ετών, μπορούμε επιτέλους να δούμε τι τεράστιο αντίκτυπο έχουμε στο κλίμα της Γης», δήλωσε ο Josh Willis, ωκεανογράφος στο Jet Propulsion Laboratory και επιστήμονας του έργου της NASA για το Sentinel-6 Michael Freilich. «Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας που προκαλείται από την ανθρώπινη παρέμβαση στο κλίμα επισκιάζει τώρα τους φυσικούς κύκλους. Και συμβαίνει όλο και πιο γρήγορα κάθε δεκαετία».

Ο χάρτης στην κορυφή της σελίδας δείχνει τις παγκόσμιες τάσεις στη στάθμη της θάλασσας όπως παρατηρήθηκαν από το 1993 έως το 2022 από το TOPEX/Poseidon, τις τρεις αποστολές Jason και τον Sentinel-6 Michael Freilich. Σημειώστε τις χωρικές διακυμάνσεις στον ρυθμό ανόδου της στάθμης της θάλασσας, με ορισμένα μέρη του ωκεανού να ανεβαίνουν ταχύτερα (που απεικονίζονται με κόκκινο και βαθύ πορτοκαλί) από τον παγκόσμιο ρυθμό. Πολλές από τις ανωμαλίες αντικατοπτρίζουν μακροπρόθεσμες αλλαγές στα ωκεάνια ρεύματα και τη διανομή θερμότητας.

Τα δεδομένα υψομετρίας δείχνουν επίσης ότι ο ρυθμός ανόδου της στάθμης της θάλασσας επιταχύνεται. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η παγκόσμια μέση στάθμη της θάλασσας αυξήθηκε κατά περίπου 1,5 χιλιοστό το χρόνο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ήταν περίπου 2,5 mm ετησίως. Την τελευταία δεκαετία, το ποσοστό αυξήθηκε στα 3,9 mm (0,15 ίντσες) ετησίως.

Στο γράφημα παραπάνω, τα ψηλά και τα χαμηλά κάθε χρόνο προκαλούνται από την ανταλλαγή νερού μεταξύ ξηράς και θάλασσας. «Η χειμερινή βροχή και η χιονόπτωση στο βόρειο ημισφαίριο μετατοπίζουν το νερό από τον ωκεανό στη στεριά και χρειάζεται λίγος χρόνος για την απορροή πίσω στους ωκεανούς», σημείωσε ο Willis. «Αυτό το φαινόμενο προκαλεί συνήθως περίπου 1 εκατοστό άνοδο και πτώση κάθε χρόνο, με λίγο περισσότερο ή λιγότερο κατά τη διάρκεια των ετών Ελ Νίνιο και Λα Νίνια. Είναι κυριολεκτικά σαν τον καρδιακό παλμό του πλανήτη».

Ενώ μερικά χιλιοστά ανόδου της στάθμης της θάλασσας ετησίως μπορεί να φαίνονται μικρά, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι κάθε 2,5 εκατοστά (1 ίντσα) άνοδος της στάθμης της θάλασσας μεταφράζεται σε 2,5 μέτρα (8,5 πόδια) παραλίας που χάνονται κατά μήκος της μέσης ακτής. Σημαίνει επίσης ότι οι υψηλές παλίρροιες και οι καταιγίδες μπορούν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο, προκαλώντας περισσότερες παράκτιες πλημμύρες, ακόμη και τις ηλιόλουστες μέρες. Σε μια έκθεση που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2022, αμερικανοί επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μέχρι το 2050 η στάθμη της θάλασσας κατά μήκος των ακτών των ΗΠΑ θα μπορούσε να ανέβει μεταξύ 25 και 30 εκατοστών (10 έως 12 ίντσες) πάνω από τα σημερινά επίπεδα.

«Αυτό που ξεχωρίζει από το ρεκόρ δορυφορικής υψομετρίας είναι ότι η άνοδος τα τελευταία 30 χρόνια είναι περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από τη φυσική ανταλλαγή νερού μεταξύ ωκεανού και ξηράς σε ένα χρόνο», είπε ο Willis. «Με άλλα λόγια, η άνοδος της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας που προκαλείται από τον άνθρωπο είναι τώρα δέκα φορές μεγαλύτερη από τους φυσικούς κύκλους».

Πηγή: https://earthobservatory.nasa.gov/images/150192/tracking-30-years-of-sea-level-rise

Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός ότι το προηγούμενο ρεκόρ της μέγιστης θερμοκρασίας της Ισπανίας, το οποίο ήταν ίσο με 47.2 ˚C και είχε σημειωθεί στο Montoro της Cordoba στις 13 Ιουλίου του 2017, καταρρίφθηκε μέσα στην ίδια ημέρα δύο φορές αφού εκτός από τον μετεωρολογικό σταθμό στην La Rambla και ο μετεωρολογικός σταθμός στο Montoro κατέγραψε 47.4 ˚C.

Πηγή δεδομένων: AEMET

Στον παρακάτω χάρτη παρουσιάζονται οι θερμοκρασιακές αποκλίσεις για την νοτιοανατολική Ευρώπη για τον μήνα Μάρτιο 2022 μόνο από την στεριά. Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός ότι σε αρκετές περιοχές της βόρειας και ανατολικής ηπειρωτικής χώρας η μέση θερμοκρασία ήταν έως και 3˚C κάτω από την μέση κλιματική της τιμή.

Αιτία για αυτή τη σημαντική αρνητική θερμοκρασιακή απόκλιση ήταν η εμμονή της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας πάνω από την Ευρώπη ήδη από τις τελευταίες ημέρες του Φεβρουαρίου. Πιο συγκεκριμένα, η παρατεταμένη επικράτηση υψηλών ατμοσφαιρικών πιέσεων (εμποδισμός της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας) πάνω από την βόρεια Ευρώπη είχε ως αποτέλεσμα την μεταφορά ψυχρών αερίων μαζών από την περιοχή της Σιβηρίας προς την νοτιοανατολική Ευρώπη και την βορειοανατολική Αφρική για αρκετές ημέρες (γράφημα παρακάτω). Αξιοσημείωτες είναι και οι ακόμα πιο έντονες σε σχέση με τη χώρα μας, θερμοκρασιακές αποκλίσεις που παρατηρήθηκαν στην Τουρκία όπου τοπικά η μέση θερμοκρασία ήταν έως και -7˚C! Ενδεικτικό το πόσο νότια έφτασαν αυτές οι αέριες μάζες από τη Σιβηρία αποτελεί το γεγονός ότι οι θερμοκρασιακές αποκλίσεις στην βορειοανατολική Αφρική έφτασαν έως και τους -3 ˚C, ενώ εξαιρετικά σπάνιες θερμοκρασιακές αποκλίσεις παρατηρήθηκαν στις χώρες του Σουδάν και του Τσαντ όπου τοπικά η θερμοκρασία ήταν έως και -2 ˚C κάτω από τις μέσες κλιματικές τιμές όπως φαίνεται και στο γράφημα παρακάτω.

Πέραν των αρνητικών αποκλίσεων, συνέπεια αυτής της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας η οποία είχε ως αποτέλεσμα την μεταφορά πολύ θερμών αερίων μαζών από τον Βόρειο Ατλαντικό στην Αρκτική, ήταν και οι αξιοσημείωτες θετικές θερμοκρασιακές αποκλίσεις της Αρκτικής όπου κατα την διάρκεια του Μαρτίου 2022 ήταν +2.09°C πάνω από τη μέση κλιματική τιμή όπου και αποτελεί την 4η υψηλότερη τιμή τα τελευταία τουλάχιστον 44 χρόνια. Αυτή η επίμονη μεταφορά θερμών αερίων μαζών είχε και ως αποτέλεσμα την ραγδαία μείωση της έκτασης θαλάσσιου πάγου στο Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ στα μέσα Μαρτίου, η οποία ωστόσο σταδιακά ανέκαμψε με την αλλαγή της κυκλοφορίας όπως φαίνεται και στο παρακάτω γράφημα.

Η σχέση του συγκεκριμένου επεισοδίου χαμηλών θεμοκρασιών στην νοτιοανατολική Ευρώπη και βορειοανατολική Αφρική στα πλαίσια της κλιματικής αλλαγής δεν μπορεί να αναλυθεί άμεσα. Ωστόσο όπως προαναφέρθηκε παραπάνω, λόγω της άμεσης δυναμικής σχέσης αυτών των ακραίων φαινομένων με τους εμποδιστές της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη ερευνητική προσπάθεια για την καλύτερη κατανόηση της δυναμικής τους και των πιθανών αλλαγών των εμποδιστών σε βάθος δεκαετιών λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης. Η καλύτερη κατανόηση αυτών των συστημάτων δεν είναι σημαντική μονό κατα τους χειμερινούς μήνες, αλλά εξίσου σημαντική είναι η επίδραση τους και κατα τους καλοκαιρινούς μήνες καθώς συνδέονται άμεσα με καταστροφικές πλημμύρες και κύματα καύσωνα. Έως σήμερα υπάρχει ασαφής εικόνα όσον αφορά την συχνότητα εμφάνισης τους, τη διάρκεια τους καθώς και η μελλοντική συσχέτιση τους με ακραία φαινόμενα σε ένα αρκετά θερμότερο περιβάλλον. Οι αλλαγές που αναφέρονται στην βιβλιογραφία αναδεικνύουν ότι οι όποιες τάσεις έχουν εντοπιστεί στην συχνότητα, στην διάρκεια και στην έκταση τους παρουσιάζουν περιοχικότητα και σε αρκετές περιπτώσεις αντικρουόμενα αποτελέσματα αναλόγως τον ορισμό που χρησιμοποιείται κάνοντας έτσι επιτακτική την περαιτέρω μελέτη τους.

Όπως δείχνουν και δορυφορικές εικόνες, η ατμοσφαιρική κυκλοφορία ευνόησε την επικράτηση ισχυρών νότιων ανέμων σε μεγάλο βάθος της τροπόσφαιρας, γεγονός που ευνόησε την έντονη μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων Σαχαριανής σκόνης προς την Ισπανία. Αιτία για αυτή την έντονη μεταφορά είναι ένα εκτεταμένο πεδίο χαμηλών πιέσεων νοτιοδυτικά της Ιβηρικής χερσονήσου το οποίο σε συνδυασμό με τις υψηλές πιέσεις στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο ευνόησε την επικράτηση ισχυρών νότιων ανέμων.

Το συγκεκριμένο επεισόδιο όπως φαίνεται και σε αριθμητικές προσομοιώσεις από τον μοντέλο πρόγνωσης ερημικής σκόνης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών/meteo.gr είχε προβλευθεί με μεγάλη ακρίβεια.

Πηγή εικόνας: Spectrum FM Costa Almeria
Πηγή δορυφορικής εικόνας: NASA
Πηγή πρόγνωσης ερημικής σκόνης: ΕΑΑ/meteo.gr

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι έχει μειωθεί ο χρόνος ανάσχεσης μιας δασικής πυρκαγιάς η οποία συνήθως γίνεται κατα τις νυχτερινές ώρες, οπότε και οι πυρομετεωρολογικές συνθήκες το επιτρέπουν συνήθως λόγω της ανάκαμψης της υγρασίας της καύσιμης ύλης. Αυτό μάλιστα έρχεται να προστεθεί στην παρατήρηση επίγειων δυνάμεων κατάσβεσης δασικών πυρκαγιών τα τελευταία έτη. Τέλος, με την συνέχιση της παγκόσμιας θέρμανσης αναμένεται περαιτέρω αύξηση της έντασης, της διάρκειας και της έκτασης των δασικών πυρκαγιών. 

Πηγή: The FLAME project , Warming weakens the night-time barrier to global fire

Όλες οι ενεργοποιήσεις έκτακτης ανάγκης που αφορούσαν την χώρα μας κατα τη διάρκεια του 2021 σχετίζονται με τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές που έλαβαν χώρα από το Μάιο μέχρι τον Αύγουστο όπου κάηκαν περισσότερα από 1.300.000 στρέμματα.

Χαρακτηριστικό αποτελεί και το γεγονός ότι οι περισσότερες ενεργοποιήσεις αφορούσαν χώρες της νότιας Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα της Μεσογείου, περιοχή που αποτελεί επίκεντρο της κλιματικής αλλαγής και έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή ιδιαίτερα ευάλωτη σε ακραία καιρικά φαινόμενα όπως για παράδειγμα κύματα καύσωνα, πλημμύρες και δασικές πυρκαγιές.

Πηγή: https://emergency.copernicus.eu/ , https://www.meteo.gr/article_view.cfm?entryID=2075

Μια προκαταρτική ανάλυση ύπαρξης αερολυμάτων απο τον Suomi-NPP έδειξε ότι η ηφαιστιακή έκρηξη εκτόξευσε μεγάλες συγκεντρώσεις αερολυμάτων σε ύψος τουλάχιστον 30 χιλιομέτρων στην στρατόσφαιρα. Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι απο δεδομένα υψήλοτερης χρονικής ανάλυσης απο τους γεωστατικούς δορυφόρους κατα την διάρκεια της ηφαιστειακής έκρηξης καταγράφηκαν κορυφές του πλουμίου που πιθανώς έφτασαν τα 43 km ύψος.

Οι μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις πέρα των μεγάλων προβλημάτων που δημιουργούν στις τοπικές κοινωνίες πλησίον των ηφαιστείων μπορούν να έχουν παγκόσμιες αλλά προσωρινές επιπτώσεις στο κλίμα της τάξης 1-3 έτη. Οι μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις έχουν μία αρνητική επίπτωση στην παγκόσμια θερμοκρασία προκαλώντας ψύξη. Ωστόσο, το μέγεθος της ψύξης που μπορούν προκαλέσουν εξαρτάται από την ποσότητα αερολυμάτων (διοξείδιο του θείου) που εκτοξεύουν στην στρατόσφαιρα και αυτό όσον αφορά το Hunga Tonga παραμένει άγνωστο για την ώρα. Σύντομα ωστόσο θα έχουμε αρκετές δορυφορικές εκτιμήσεις για την ποσότητα διοξειδίου του θείου που έχουν εκτοξευθεί και φυσικά μια ακόμα άγνωστη παράμετρος είναι το πόσο θα διαρκέσει αυτή η έκρηξη.

Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί μια πιθανή “ψυκτική” επίδραση του Hunga Tonga ως το τέλος ή την παράταση της παγκόσμιας θέρμανσης καθώς ακόμα και αν αυτή η ηφαιστειακή έκρηξη έχει κάποια κλιματική επίπτωση αυτή θα είναι προσωρινή.

Μέσα σε αυτά τα επτά χρόνια, το 2021 κατατάσσεται μεταξύ των ψυχρότερων ετών, μαζί με το 2015 και το 2018, ενώ η Ευρώπη γνώρισε το θερμότερο καλοκαίρι που έχει καταγραφεί, αν και κοντά στα προηγούμενα θερμότερα καλοκαίρια το 2010 και το 2018.

Σε συνδυασμό με την Υπηρεσία Παρακολούθησης Ατμόσφαιρας Copernicus (CAMS), το C3S αναφέρει επίσης ότι η προκαταρκτική ανάλυση των δορυφορικών μετρήσεων επιβεβαιώνει ότι οι συγκεντρώσεις των ατμοσφαιρικών αερίων του θερμοκηπίου συνέχισαν να αυξάνονται κατά τη διάρκεια του 2021, με τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) να φτάνουν σε ετήσιο παγκόσμιο ρεκόρ μέσης στήλης περίπου 414 ppm και το μεθάνιο (CH4) ένα ετήσιο ρεκόρ περίπου 1876 ppb. Οι εκπομπές άνθρακα από τις πυρκαγιές σε όλο τον κόσμο ανήλθαν συνολικά σε 1850 μεγατόνους, κυρίως λόγω των πυρκαγιών στη Σιβηρία. Αυτό ήταν ελαφρώς υψηλότερο από πέρυσι (1750 μεγατόνοι εκπομπών άνθρακα), αν και η τάση από το 2003 είναι πτωτική.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2021 ήταν η πέμπτη θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί, αλλά μόνο οριακά θερμότερη από το 2015 και το 2018. Η μέση ετήσια θερμοκρασία ήταν 0,3°C πάνω από τη θερμοκρασία της περιόδου αναφοράς 1991-2020 και 1,1-1,2°C πάνω από το προβιομηχανικό επίπεδο του 1850-1900.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, τους πρώτους πέντε μήνες του έτους σημειώθηκαν σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες σε σύγκριση με τα τελευταία πολύ θερμά έτη. Από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο, ωστόσο, οι μηνιαίες θερμοκρασίες ήταν σταθερά τουλάχιστον μεταξύ των τέταρτων θερμότερων που έχουν καταγραφεί. Οι θερμοκρασίες των τελευταίων 30 ετών (1991-2020) ήταν κοντά στους 0,9°C πάνω από το προβιομηχανικό επίπεδο. Σε σύγκριση με αυτήν την τελευταία περίοδο αναφοράς 30 ετών, οι περιοχές με τις περισσότερες θερμοκρασίες άνω του μέσου όρου περιλαμβάνουν μια ζώνη που εκτείνεται από τη δυτική ακτή των ΗΠΑ και τον Καναδά έως τον βορειοανατολικό Καναδά και τη Γροιλανδία, καθώς και μεγάλα τμήματα της κεντρικής και βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολή. Οι πιο κάτω του μέσου όρου θερμοκρασίες βρέθηκαν στη δυτική και ανατολικότερη Σιβηρία, στην Αλάσκα, στον κεντρικό και ανατολικό Ειρηνικό – ταυτόχρονα με τις συνθήκες La Niña στην αρχή και στο τέλος του έτους – καθώς και στο μεγαλύτερο μέρος της Αυστραλίας και σε μέρη της Ανταρκτική.

Πηγή: https://climate.copernicus.eu/copernicus-globally-seven-hottest-years-record-were-last-seven