Σημαντικά ξηρότερο του κανονικού είναι το έδαφος στο σύνολο της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, ο καύσωνας του Ιουνίου στην δυτική Ευρώπη είχε έντονη επίδραση στην υγρασία εδάφους, με την μείωση της να είναι ιδιαιτέρως εμφανής στην ήδη πληττόμενη από ξηρασία Γαλλία. Αντίθετα, αύξηση της υγρασίας σε επίπεδα πλεονάσματος καταγράφεται στην Σκανδιναβία και την βορειοδυτική Ρωσία. Δεν υπάρχουν σημαντικές αλλαγές σε ανατολική Ευρώπη, Βαλκάνια, Ελλάδα, και Τουρκία, με τις δύο τελευταίες χώρες να παραμένουν ως επί το πλείστον σε συνθήκες πλεονάσματος υγρασίας.

Η παρούσα αξιολόγηση αφορά το εδαφικό στρώμα μεταξύ 28 και 100 εκατοστών κάτω από την επιφάνεια. Η περιεκτικότητα σε νερό στο στρώμα αυτό αντικατοπτρίζει κατά κανόνα τις μετεωρολογικές συνθήκες των τελευταίων μηνών και είναι κρίσιμη για την απόδοση πολλών γεωργικών καλλιεργειών. Όταν η εδαφική υγρασία σε αυτό το στρώμα είναι αρκετά κάτω από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα μιας συγκεκριμένης περιοχής, αυτό συνεπάγεται συνθήκες (σχετικής) ξηρασίας και άρα παρατεταμένο υδατικό στρες για τις καλλιέργειες.

Εικόνα 1 Κανονικοποιημένη απόκλιση υγρασίας εδάφους (SSMI) στην Ευρώπη κατά την 10η Ιουλίου 2026. Η ανάλυση αφορά το στρώμα μεταξύ 28 και 100 εκατοστών κάτω από την επιφάνεια, ενώ με μωβ σκιαγράφηση υποδεικνύονται οι περιοχές με χιονοκάλυψη και με γκρι υποδηλώνονται περιοχές με ιδιαίτερα ρηχό/πετρώδες έδαφος (< 40 εκ.) όπου η εκτίμηση του μοντέλου αναμένεται να έχει μικρότερη αξιοπιστία. Τα πρωτογενή δεδομένα προέρχονται από τη βάση δεδομένων ERA5-Land (Copernicus Climate Change Service). Περίοδος αναφοράς για τον υπολογισμό αποκλίσεων είναι τα έτη 1991-2020.

Στην Εικόνα 1 απεικονίζεται ο παγκόσμιος χάρτης αποκλίσεων θερμοκρασίας στα 2 μέτρα από τη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020.

– Υψηλές θερμοκρασίες-ρεκόρ επικράτησαν σε πολλές περιοχές του πλανήτη πέραν της δυτικής Ευρώπης για την οποία υπήρξε εκτενής δημοσιογραφική κάλυψη (με μαύρες κουκκίδες τα ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα).

– Η διάταξη της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας (στατικός κυματισμός Rossby) που προκάλεσε τους καύσωνες στην δυτική Ευρώπη είχε ως επακόλουθο μια αλληλουχία σχετικής ζέστης-κρύου στα μέσα γεωγραφικά πλάτη, στην οποία δεσπόζουν θερμοκρασίες-ρεκόρ σε μεγάλο μέρος της κεντρικής Σιβηρίας (αποκλίσεις άνω των 4°C) οι οποίες συνοδεύτηκαν και από εκτενείς πυρκαγιές όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα.

– Στον τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό έχουμε το αποτύπωμα του φαινομένου El Niño το οποίο σε συνδυασμό με την παγκόσμια υπερθέρμανση δεν οδηγεί απλά σε θετικές αποκλίσεις θερμοκρασίας, αλλά σε θερμοκρασίες ρεκόρ.

– Ρεκόρ ζέστης είχαμε για τον Ιούνιο και στον Καναδά, τον νότιο Ινδικό Ωκεανό, την Νοτιοανατολική Ασία και τον νοτιοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό.

– Χαμηλότερες του κανονικού ήταν οι θερμοκρασίες σε περιοχές των βόρειων μέσων γεωγραφικών πλατών όπως προαναφέραμε (εκατέρωθεν των ζεστών περιοχών) και της Ανταρκτικής.

Εικόνα 1. Χάρτης απόκλισης της μέσης θερμοκρασίας αέρα (2 μέτρα από την επιφάνεια) κατά τον Ιούνιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Στην Εικόνα 2 απεικονίζεται η απόκλιση του συνολικού μηνιαίου υετού (δηλαδή της συνολικής ποσότητας βροχής, χαλαζιού, χιονιού, κλπ) κατά τον περασμένο μήνα από την αντίστοιχη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Οι μπλε περιοχές αντιστοιχούν σε θετικές αποκλίσεις και οι καφέ περιοχές αντιστοιχούν σε αρνητικές αποκλίσεις. Όπως συμβαίνει συνήθως, το μοτίβο των αποκλίσεων υετού είναι πιο περίπλοκο σε σχέση με αυτό της θερμοκρασίας.

Σημαντικά υψηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού καταγράφηκαν στην δυτική Ρωσία, τον Αρκτικό Κύκλο και, ως τυπικό αποτύπωμα El Niño, τον κεντρικό τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό. Σε αρκετές περιπτώσεις οι θετικές αυτές αποκλίσεις αποτέλεσαν ρεκόρ μηνιαίου υετού. Αντίθετα, σημαντικά χαμηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού επικράτησαν σε αρκετές περιοχές του πλανήτη συμπεριλαμβανομένης της νοτιοδυτικής Ευρώπης, της Μεσογείου και της κεντρικής Σιβηρίας.

Εικόνα 2. Χάρτης ποσοστιαίας απόκλισης συνολικού μηνιαίου υετού κατά τον Ιούνιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Με άσπρο απεικονίζονται οι περιοχές με μέσο μηνιαίο υετό μικρότερο από 3 χιλιοστά. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Πιο αναλυτικά δεδομένα για την ευρωπαϊκή ήπειρο θα ακολουθήσουν στο Β’ μέρος της κλιματικής επισκόπησης τις αμέσως επόμενες μέρες.

Εικόνα 1: Αποκλίσεις της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας σε σχέση με την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020 στην περιοχή της Μεσογείου από δορυφορικές μετρήσεις στις 24/6/2026. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Εικόνα 2: Θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας στην περιοχή της Μεσογείου από δορυφορικές μετρήσεις στις 24/6/2026. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Σύμφωνα με δορυφορικές μετρήσεις, οι αυξημένες θερμοκρασίες στη Δυτική Μεσόγειο εντάσσονται στην ανοδική τάση που παρατηρείται στην περιοχή τους τελευταίους μήνες. Η θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας έχει αυξηθεί από περίπου 16°C στις αρχές του έτους σε 25,2°C σήμερα, τιμή που συγκαταλέγεται στις υψηλότερες τόσο για το 2026 μέχρι στιγμής όσο και για την εποχή, όπως φαίνεται στην Εικόνα 3. Αντίθετα, η Ανατολική Μεσόγειος εμφανίζει ηπιότερες θετικές αποκλίσεις, περίπου +1°C πάνω από τον μέσο όρο της εποχής, ενώ το Αιγαίο διαφοροποιείται από το σύνολο σχεδόν της Μεσογείου, καταγράφοντας αρνητικές αποκλίσεις της επιφανειακής θερμοκρασίας της θάλασσας, της τάξης του 1°C κάτω από τον κλιματικό μέσο όρο. (Εικόνα 2).

Εικόνα 3: Ημερήσια θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας στη Δυτική Μεσόγειο από δορυφορικές μετρήσεις. Η μέση ημερήσια θερμοκρασία της λεκάνης από το 1982 μέχρι και το 2025, παρουσιάζεται με διακεκομμένη μαύρη γραμμή, ενώ οι ημερήσιες τιμές από την αρχή του 2026 με συνεχές μαύρο και κόκκινο χρώμα. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Climatebook, περίπου το 20% της έκτασης της Γαλλίας κατέγραψε μέγιστες θερμοκρασίες άνω των 42°C, αποτυπώνοντας τη σπάνια ένταση και τη μεγάλη χωρική έκταση του φαινομένου. Πρόκειται για ένα από τα ισχυρότερα επεισόδια ζέστης που έχουν καταγραφεί ποτέ στη Δυτική Ευρώπη.

Εικόνα 1. Μέγιστες θερμοκρασίες στην Ευρώπη σττις 23 Ιουνίου 2026.

Σημαντικά ξηρότερο του κανονικού είναι το έδαφος σε μεγάλο μέρος της κεντρικής και βορειοανατολικής Ευρώπης και, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, στις Βρετανικές Νήσους. Αντίθετα, πλεόνασμα εδαφικής υγρασίας καταγράφεται στην Ελλάδα, τα ανατολικά Βαλκάνια και την Τουρκία, ενώ σε φυσιολογικά επίπεδα κυμαίνεται η Ιβηρική Χερσόνησος και η ανατολική Ευρώπη.

Η παρούσα αξιολόγηση αφορά το εδαφικό στρώμα μεταξύ 28 και 100 εκατοστών κάτω από την επιφάνεια. Η περιεκτικότητα σε νερό στο στρώμα αυτό αντικατοπτρίζει κατά κανόνα τις μετεωρολογικές συνθήκες των τελευταίων μηνών και είναι κρίσιμη για την απόδοση πολλών γεωργικών καλλιεργειών. Όταν η εδαφική υγρασία σε αυτό το στρώμα είναι αρκετά κάτω από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα μιας συγκεκριμένης περιοχής, αυτό συνεπάγεται συνθήκες (σχετικής) ξηρασίας και άρα παρατεταμένο υδατικό στρες για τις καλλιέργειες.

Εικόνα 1. Κανονικοποιημένη απόκλιση υγρασίας εδάφους (SSMI) στην Ευρώπη κατά την 10η Ιουνίου 2026. Η ανάλυση αφορά το στρώμα μεταξύ 28 και 100 εκατοστών κάτω από την επιφάνεια, ενώ με μωβ σκιαγράφηση υποδεικνύονται οι περιοχές με χιονοκάλυψη και με γκρι υποδηλώνονται περιοχές με ιδιαίτερα ρηχό/πετρώδες έδαφος (< 40 εκ.) όπου η εκτίμηση του μοντέλου αναμένεται να έχει μικρότερη αξιοπιστία. Τα πρωτογενή δεδομένα προέρχονται από τη βάση δεδομένων ERA5-Land (Copernicus Climate Change Service). Περίοδος αναφοράς για τον υπολογισμό αποκλίσεων είναι τα έτη 1991-2020.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι η θερμή άνοιξη δεν οφείλεται μόνο σε ένα σύντομο επεισόδιο ζέστης. Ο Μάρτιος ήταν 3,9°C θερμότερος από το κανονικό και έγινε ο θερμότερος Μάρτιος που έχει καταγραφεί στη χώρα. Ο Απρίλιος ήταν επίσης εξαιρετικά θερμός, με απόκλιση +2,0°C, ενώ ακόμη και ο Μάιος παρέμεινε πάνω από τον μέσο όρο.

Σε 28 μετεωρολογικούς σταθμούς με ιστορικό λειτουργίας άνω των 50 ετών καταγράφηκε νέο ρεκόρ θερμότερης άνοιξης. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι σε αρκετούς σταθμούς της Finnmarksvidda, στο βόρειο τμήμα της χώρας, η μέση θερμοκρασία της άνοιξης ξεπέρασε για πρώτη φορά τους 0°C.

Η υψηλότερη θερμοκρασία της άνοιξης καταγράφηκε ασυνήθιστα νωρίς: στις 30 Απριλίου, στο Kongsberg, το θερμόμετρο έφτασε τους 26,5°C. Από το 1957, μόνο μία φορά είχε συμβεί ξανά η υψηλότερη θερμοκρασία της άνοιξης στη Νορβηγία να καταγραφεί ήδη από τον Απρίλιο.

Η εικόνα ήταν ακόμη πιο έντονη στην Αρκτική. Στο αεροδρόμιο του Σβάλμπαρντ, η άνοιξη έκλεισε 4,8°C πάνω από το κανονικό, ενώ στο Ny-Ålesund η απόκλιση έφτασε τους +4,6°C και στο Hopen τους +4,5°C. Τέσσερις από τους πέντε αρκτικούς σταθμούς με μακρές χρονοσειρές κατέγραψαν ρεκόρ θερμότερης άνοιξης.

Σύμφωνα με την έκθεση European State of the Climate 2025 του Copernicus, η Ευρώπη θερμαίνεται από τη δεκαετία του 1980 περίπου δύο φορές ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, γεγονός που την καθιστά την ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρο στη Γη.

Πηγή: Theloc.no

Η επιστημονική ομάδα World Weather Attribution εξέτασε τον κίνδυνο θερμικής καταπόνησης στους αγώνες του Μουντιάλ 2026. Η μελέτη δεν βασίστηκε μόνο στη θερμοκρασία αέρα, αλλά στον δείκτη WBGT, ο οποίος λαμβάνει υπόψη τη θερμοκρασία, την υγρασία, τον άνεμο και τη θερμική ακτινοβολία. Με απλά λόγια, δείχνει πόσο δύσκολο είναι για το ανθρώπινο σώμα να αποβάλει θερμότητα.

Οι μέσες μέγιστες τιμές θερμικής καταπόνησης και θερμοκρασίας κατά την περίοδο του Μουντιάλ με βάση την κλιματολογία 1991-2020 δείχνουν ότι πολλές διοργανώτριες πόλεις βρίσκονται ήδη σε ζώνες υψηλής ζέστης και υψηλής καταπόνησης. 

Αυτό είναι κρίσιμο για το ποδόσφαιρο. Ένας παίκτης δεν εκτίθεται απλώς στη ζέστη· τρέχει, πιέζεται σωματικά και χρειάζεται συνεχή θερμορρύθμιση. Το ίδιο ισχύει, σε διαφορετικό βαθμό, και για φιλάθλους, εργαζόμενους, εθελοντές και όσους θα βρίσκονται σε μετακινήσεις ή υπαίθριες ζώνες φιλάθλων.

Η έρευνα συνέκρινε το σημερινό κλίμα με ένα υποθετικό κλίμα αντίστοιχο του 1994, όταν οι ΗΠΑ είχαν φιλοξενήσει ξανά το Μουντιάλ και ο πλανήτης ήταν περίπου 0,7°C ψυχρότερος. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι η κλιματική αλλαγή έχει αυξήσει την πιθανότητα επικίνδυνων συνθηκών ζέστης και υγρασίας.

Σύμφωνα με την ανάλυση, περίπου 26 αγώνες του Μουντιάλ 2026 μπορεί να διεξαχθούν σε συνθήκες WBGT τουλάχιστον 26°C, επίπεδο στο οποίο απαιτούνται μέτρα προστασίας. Σε κλίμα 1994, ο αντίστοιχος αριθμός θα ήταν περίπου 21 αγώνες. Για το όριο των 28°C WBGT, στο οποίο η FIFPRO θεωρεί ότι πρέπει να εξετάζεται αναβολή ή καθυστέρηση, η εκτίμηση είναι περίπου 5 αγώνες στο σημερινό κλίμα, έναντι περίπου 3 σε κλίμα 1994.

Η περίοδος διεξαγωγής του Μουντιάλ συμπίπτει με την άνοδο της θερινής θερμικής καταπόνησης σε πολλές πόλεις. Τα γραφήματα δείχνουν ότι από τα μέσα Ιουνίου έως τον Ιούλιο οι τιμές WBGT είναι ήδη υψηλές και σε αρκετές περιπτώσεις αυξάνονται όσο προχωρά το τουρνουά.

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι κάθε αγώνας θα γίνει σε ακραίες συνθήκες. Είναι ότι οι πιθανότητες έχουν αλλάξει. Το Μουντιάλ του 2026 δείχνει πως η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον μόνο περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά και θέμα υγείας, ασφάλειας και διοργάνωσης μεγάλων αθλητικών γεγονότων.

Πηγή: World Weather Attribution

Σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη βίωσε θερμοκρασίες υψηλότερες από τον μέσο όρο, με τις μεγαλύτερες θετικές αποκλίσεις να καταγράφονται στην Ιβηρική Χερσόνησο, τη Γαλλία και την Ιταλία, ενώ ψυχρότερες συνθήκες επικράτησαν σε μεγάλο μέρος της ανατολικής Ευρώπης. Περιοχές της Ισπανίας και της Γαλλίας κατέγραψαν τον θερμότερο Απρίλιο από το 1979. Στην Μαδρίτη καταγράφηκε η μεγαλύτερη θετική μηνιαία απόκλιση (+3.5°C) σε σύγκριση με την περίοδο αναφοράς 1991–2020. Οι μεγαλύτερες αρνητικές αποκλίσεις καταγράφηκαν στο Νουούκ της Γροιλανδίας (-2.0°C), καθώς και στο Κισινάου στην Μολδαβία (-1.5°C).

Επιπλέον, μερικά σημαντικά στατιστικά για τον Απρίλιο 2026 για θερμοκρασία και υετό:

Ευρώπη:

• 0.5°C πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991–2020 για τον Απρίλιο, με μέση θερμοκρασία 8.88°C.
• Ο 10ος θερμότερος Απρίλιος από το 1979.
• Στο μεγαλύτερο μέρος της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης, καθώς και σε περιοχές της ανατολικής Ευρώπης, καταγράφηκαν λιγότερες βροχοπτώσεις από τον μέσο όρο. Η ξηρασία ήταν ιδιαίτερα έντονη στη Γαλλία, σε τμήματα της Ελβετίας και στα δυτικά Βαλκάνια. Αντίθετα, βροχοπτώσεις πάνω από τον μέσο όρο σημειώθηκαν στην Ισλανδία, στη δυτική Σκωτία και την Ιρλανδία, σε περιοχές της νότιας Ισπανίας, της Ιταλίας, κατά μήκος των ακτών του Μαγκρέμπ και στον Καύκασο.

Εικόνα 1. Χάρτης απόκλισης της μέσης θερμοκρασίας αέρα (2 μέτρα από την επιφάνεια) κατά τον Απρίλιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Εικόνα 2. Χάρτης ποσοστιαίας απόκλισης συνολικού μηνιαίου υετού κατά τον Απρίλιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Με γκρι απεικονίζονται οι περιοχές με μέσο μηνιαίο υετό μικρότερο από 3 χιλιοστά. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Εικόνα 3. Αποκλίσεις της θερμοκρασίας του αέρα σε πόλεις στην Ευρωπαϊκή ήπειρο για τον Απρίλιο 2026. Πηγή δεδομένων: ERA-5 / Copernicus • C3S. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: Climatebook.

Στην Εικόνα 1 απεικονίζεται ο παγκόσμιος χάρτης αποκλίσεων θερμοκρασίας στα 2 μέτρα από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Υψηλές θερμοκρασίες-ρεκόρ επικράτησαν στην νοτιοδυτική Ευρώπη, στην κεντρική Ασία, στον Ειρηνικό Ωκεανό (συνθήκες που ενδεχομένως σχετίζονται με επερχόμενο El Niño), και στα πολικά γεωγραφικά πλάτη (με μαύρες κουκκίδες τα ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα). Χαμηλότερες του κανονικού ήταν οι θερμοκρασίες στον Καναδά, στην ανατολική Ευρώπη, και σε περιοχές της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Εικόνα 1. Χάρτης απόκλισης της μέσης θερμοκρασίας αέρα (2 μέτρα από την επιφάνεια) κατά τον Απρίλιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Στην Εικόνα 2 απεικονίζεται η απόκλιση του συνολικού μηνιαίου υετού (δηλαδή τη συνολική ποσότητα βροχής, χαλαζιού, χιονιού, κλπ) κατά τον περασμένο μήνα από την αντίστοιχη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Οι μπλε περιοχές αντιστοιχούν σε θετικές αποκλίσεις και οι καφέ περιοχές αντιστοιχούν σε αρνητικές αποκλίσεις. Όπως συμβαίνει συνήθως, το μοτίβο των αποκλίσεων υετού είναι πιο περίπλοκο σε σχέση με αυτό της θερμοκρασίας. Σημαντικά υψηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού καταγράφηκαν στην ανατολική Μεσόγειο, στη νότια Αφρική, στην ανατολική Ευρώπη, και σε περιοχές του Καναδά , της Βραζιλίας και του κεντρικού Ειρηνικού ωκεανού. Σε αρκετές περιπτώσεις οι θετικές αυτές αποκλίσεις αποτέλεσαν ρεκόρ μηνιαίου υετού. Αντίθετα, σημαντικά χαμηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού επικράτησαν στην Ευρώπη, στην Αυστραλία και την νοτιοανατολική Ασία.

Εικόνα 2. Χάρτης ποσοστιαίας απόκλισης συνολικού μηνιαίου υετού κατά τον Απρίλιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Με άσπρο απεικονίζονται οι περιοχές με μέσο μηνιαίο υετό μικρότερο από 3 χιλιοστά. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Πιο αναλυτικά δεδομένα για την ευρωπαϊκή ήπειρο θα ακολουθήσουν στο Β’ μέρος της κλιματικής επισκόπησης τις αμέσως επόμενες μέρες.

Ο χάρτης παρουσιάζει τα μεγαλύτερα ύψη αθροιστικού υετού στη Νότια Ιταλία, σε τμήματα της Νότιας Ελλάδας και κυρίως στην Κρήτη, στην Κύπρο και στις παραθαλάσσιες περιοχές της Νότιας Τουρκίας. Οι περιοχές αυτές επηρεάστηκαν από αρκετά βαρομετρικά χαμηλά κατά τους ανοιξιάτικους μήνες του 2026, με την αθροιστική βροχόπτωση να φτάνει ή και να υπερβαίνει κατά τόπους τα 500 mm.

Μετεωρολογικά, οι ανοιξιάτικοι μήνες στη Μεσόγειο αποτελούν μια μεταβατική περίοδο, κατά την οποία η συχνότητα των οργανωμένων κακοκαιριών μειώνεται σταδιακά σε σχέση με τον χειμώνα, χωρίς όμως να εκλείπουν τα επεισόδια έντονων βροχοπτώσεων. Οι θαλάσσιες περιοχές, όπως το Ιόνιο, το Αιγαίο, η Αδριατική και η Ανατολική Μεσόγειος, εξακολουθούν να τροφοδοτούν τα συστήματα αυτά με υγρασία, οδηγώντας κατά τόπους σε μεγάλα αθροιστικά ύψη βροχής, όπως αποτυπώνεται και στον χάρτη για την άνοιξη του 2026.

Σχήμα 1. Αθροιστικά ύψη βροχής από 01/03/2026 έως 03/05/2026 στην περιοχή της Μεσογείου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραπάνω ανάλυση αποτελούν δορυφορική εκτίμηση της NASA που προσφέρει μεν μια έγκαιρη, σχεδόν πραγματικού χρόνου εικόνα της βροχής, αλλά ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Οι οριστικές εκδόσεις των δεδομένων αυτών προσαρμόζονται και διορθώνονται αργότερα με τη βοήθεια επίγειων μετρήσεων.