Ο χάρτης παρουσιάζει τα μεγαλύτερα ύψη αθροιστικού υετού στη Νότια Ιταλία, σε τμήματα της Νότιας Ελλάδας και κυρίως στην Κρήτη, στην Κύπρο και στις παραθαλάσσιες περιοχές της Νότιας Τουρκίας. Οι περιοχές αυτές επηρεάστηκαν από αρκετά βαρομετρικά χαμηλά κατά τους ανοιξιάτικους μήνες του 2026, με την αθροιστική βροχόπτωση να φτάνει ή και να υπερβαίνει κατά τόπους τα 500 mm.

Μετεωρολογικά, οι ανοιξιάτικοι μήνες στη Μεσόγειο αποτελούν μια μεταβατική περίοδο, κατά την οποία η συχνότητα των οργανωμένων κακοκαιριών μειώνεται σταδιακά σε σχέση με τον χειμώνα, χωρίς όμως να εκλείπουν τα επεισόδια έντονων βροχοπτώσεων. Οι θαλάσσιες περιοχές, όπως το Ιόνιο, το Αιγαίο, η Αδριατική και η Ανατολική Μεσόγειος, εξακολουθούν να τροφοδοτούν τα συστήματα αυτά με υγρασία, οδηγώντας κατά τόπους σε μεγάλα αθροιστικά ύψη βροχής, όπως αποτυπώνεται και στον χάρτη για την άνοιξη του 2026.

Σχήμα 1. Αθροιστικά ύψη βροχής από 01/03/2026 έως 03/05/2026 στην περιοχή της Μεσογείου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραπάνω ανάλυση αποτελούν δορυφορική εκτίμηση της NASA που προσφέρει μεν μια έγκαιρη, σχεδόν πραγματικού χρόνου εικόνα της βροχής, αλλά ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Οι οριστικές εκδόσεις των δεδομένων αυτών προσαρμόζονται και διορθώνονται αργότερα με τη βοήθεια επίγειων μετρήσεων.

Ο χάρτης παρουσιάζει τα μεγαλύτερα ύψη αθροιστικού υετού στις δυτικές ακτές της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και στην Πορτογαλία (πορτοκαλί και κίτρινες αποχρώσεις). Οι περιοχές αυτές δέχθηκαν επαναλαμβανόμενες διελεύσεις βαρομετρικών χαμηλών από την αρχή του 2026, με την αθροιστική βροχόπτωση να φτάνει ή και να υπερβαίνει σε ορισμένα σημεία τα 800 mm. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο δυτικό τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, κυρίως στην Πορτογαλία, η οποία στις αρχές Φεβρουαρίου επηρεάστηκε από διαδοχικά από τις καταιγίδες Kristin, Leonardo και στη συνέχεια Marta, που προκάλεσαν εκτός από μεγάλα ύψη υετού, εκτεταμένες πλημμύρες και υλικές καταστροφές.

Μετεωρολογικά, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος στη Μεσόγειο χαρακτηρίζονται από συχνές κακοκαιρίες. Πολλά βαρομετρικά χαμηλά κινούνται κατά μήκος του αεροχειμάρρου, από τα δυτικά προς την περιοχή, ενισχύονται κατά τη διέλευσή τους πάνω από θερμές θάλασσες, μεταφέροντας έτσι μεγάλες ποσότητες υγρασίας. Συνήθως η υγρασία αυτή έρχεται από τον Ατλαντικό προς την Ιβηρική Χερσόνησο, ενώ άλλες φορές νότιοι–νοτιοδυτικοί άνεμοι μεταφέρουν τις υγρές αέριες μάζες προς την Αδριατική Θάλασσα, το Ιόνιο και το Αιγαίο Πέλαγος, προκαλώντας επεισόδια έντονων βροχοπτώσεων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραπάνω ανάλυση αποτελούν δορυφορική εκτίμηση της NASA που προσφέρει μεν μια έγκαιρη, σχεδόν πραγματικού χρόνου εικόνα της βροχής, αλλά ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Οι οριστικές εκδόσεις των δεδομένων αυτών προσαρμόζονται και διορθώνονται αργότερα με τη βοήθεια επίγειων μετρήσεων.

Η επιστημονική ομάδα του climatebook αξιοποίησε τα δορυφορικά δεδομένα βροχόπτωσης GPM IMERG-Early που παρέχονται ανοιχτά από τη NASA, ώστε να αποτυπώσει τη χωρική κατανομή του συνολικού μηνιαίου υετού για την περιοχή αυτή (Εικόνα 1).

Στον χάρτη φαίνονται ξεκάθαρα οι περιοχές όπου καταγράφηκαν οι υψηλότερες τιμές βροχόπτωσης (κόκκινο και κίτρινο χρώμα). Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Βιετνάμ και των Φιλιππίνων, καθώς και τις θαλάσσιες περιοχές και τα νησιωτικά συμπλέγματα της Μαλαισίας και της Ανατολικής Ινδονησίας. Τα μέγιστα ύψη αθροιστικού υετού στις περιοχές αυτές ξεπέρασαν τα 1.500 mm.

Εικόνα 1. Μηνιαία αθροιστική βροχόπτωση στη ΝΑ Ασία για τον Νοέμβριο του 2025.

Η ΝΑ Ασία είναι μια περιοχή με έντονη τροπική και μουσωνική δραστηριότητα. Κατά συνέπεια, οι βροχοπτώσεις της προκαλούνται κυρίως λόγω της γεωγραφικής της θέσης εντός της Ενδοτροπικής Ζώνης Σύγκλισης (ITCZ) και τους εποχικούς μουσώνες. Η ενδοτροπική ζώνη σύγκλισης είναι μια ζεστή αλλά πολύ υγρή ζώνη κοντά στην Ισημερινό του πλανήτη, όπου συγκλίνουν οι βορειοανατολικοί και νοτιοανατολικοί αληγείς άνεμοι, δημιουργώντας χαμηλές πιέσεις, έντονες καταιγίδες, υψηλή υγρασία και έλλειψη ανέμων. Η ζώνη αυτή μετακινείται βόρεια του Ισημερινού το καλοκαίρι και νότια τον χειμώνα. Οι μουσώνες είναι ισχυροί εποχικοί άνεμοι που δημιουργούνται κυρίως στον Ινδικό Ωκεανό και τη ΝΑ Ασία.

Τον Νοέμβριο, μεγάλο μέρος της περιοχής βρίσκεται στη φάση δημιουργίας ή ενίσχυσης του βορειοανατολικού μουσώνα, ο οποίος μεταφέρει υγρασία από τον Ειρηνικό Ωκεανό προς τα ηπειρωτικά και νησιωτικά τμήματα, τροφοδοτώντας οργανωμένα συστήματα καταιγίδων κυρίως πάνω από τις παράκτιες ζώνες.

Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη σχεδίαση του χάρτη αποτελούν δορυφορική εκτίμηση της NASA που προσφέρει μεν μια έγκαιρη, σχεδόν πραγματικού χρόνου εικόνα της βροχής, αλλά ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Οι οριστικές εκδόσεις των δεδομένων αυτών προσαρμόζονται και διορθώνονται αργότερα με τη βοήθεια επίγειων μετρήσεων.

Για την αποτύπωση της χωρικής κατανομής του υετού, η ομάδα του climatebook αξιοποίησε τα δορυφορικά δεδομένα βροχόπτωσης GPM IMERG-Early που παρέχει η NASA, και παρήγαγε τον χάρτη αθροιστικής βροχόπτωσης (Εικόνα 1) για το χρονικό διάστημα των τελευταίων επτά ημερών (03–09 Νοεμβρίου 2025) στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, όπου αναπτύχθηκε το σύστημα των χαμηλών πιέσεων. Ο χάρτης δείχνει εκτεταμένες ζώνες ισχυρών βροχοπτώσεων στη νότια Ιταλία, τα νότια Βαλκάνια και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, τη νοτιοδυτική Τουρκία και την Κύπρο. Οι υψηλότερες τιμές αθροιστικής βροχόπτωσης, όπου σε ορισμένα σημεία ξεπέρασαν τα 200mm υετού (κόκκινο χρώμα), εμφανίστηκαν στην Αλβανία, στο Ιόνιο Πέλαγος και στην Ήπειρο, στη νότια Πελοπόννησο, στην Κρήτη και σε νησιά του δυτικού και βόρειου Αιγαίου.

Εικόνα 1. Χάρτης αθροιστικής βροχόπτωσης 7 ημερών [03/11/2025 – 09/11/2025] στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραπάνω ανάλυση αποτελούν δορυφορική εκτίμηση της NASA που προσφέρει μεν μια έγκαιρη, σχεδόν πραγματικού χρόνου εικόνα της βροχής, αλλά ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Οι οριστικές εκδόσεις των δεδομένων αυτών προσαρμόζονται και διορθώνονται αργότερα με τη βοήθεια επίγειων μετρήσεων. Παρά τις ενδεχόμενες αποκλίσεις, οι εκτιμήσεις αυτές προσφέρουν μια αξιόπιστη και άμεση εικόνα της χωρικής και χρονικής εξέλιξης των βροχοπτώσεων σε κακοκαιρίες όπως η συγκεκριμένη.

Πιο συγκεκριμένα στην Ιταλία σημειώθηκαν μεγάλα ποσά βροχής (>200 mm) μέσα σε διάστημα λίγων ημερών (18-20/10/2024), ενώ καταγράφηκε μια απώλεια ζωής και ένας αγνοούμενος από πλημμύρες στην περιοχή της Μπολόνια.

Αντιθέτως, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και στα Βαλκάνια συνεχίζεται το μεγάλο διάστημα ανομβρίας με ελάχιστες βροχές και για το μήνα Οκτώβριο, ο οποίος αποτελεί τον πιο βροχοφόρο μήνα του έτους για τις περισσότερες περιοχές (έως και 80-90% κάτω από την μέση τιμή ο συνολικός μηνιαίος υετός για τον Οκτώβριο 2024 μέχρι στιγμής).

Εικόνα 1. Δορυφορική εκτίμηση συνολικής βροχόπτωσης 5 ημερών (16-20/10/2024) στην Ευρώπη. Πηγή δεδομένων: GPM IMERG – Early / NASΑ. Επεξεργασία & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.