Για το σενάριο των 2 °C περισσότερες από τις μισές καλλιεργήσιμες εκτάσεις παγκοσμίως θα μπορούσαν να έχουν μείωση του αριθμού των κατάλληλων καλλιεργειών ενώ για αύξηση κατά μόλις 1.5 °C της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας σε σχέση με τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής εποχής, η μελέτη διαπιστώνει πως οι περισσότερες από τις μισές καλλιέργειες που μελετήθηκαν θα υποστούν συνολική απώλεια της πιθανής καταλληλότητας των αντίστοιχων εκτάσεων για καλλιέργεια, σε σύγκριση με το τρέχον κλίμα.

Αν και η υπερθέρμανση θα μειώσει την ποικιλομορφία των καλλιεργειών στις τροπικές περιοχές, σε περιοχές μακριά από τον ισημερινό, η ποικιλομορφία θα αυξηθεί, προσφέροντας ευκαιρίες για προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, σημειώνει η μελέτη.

Μείωση του «ασφαλούς κλιματικού χώρου» για τις καλλιέργειες

Η ανάπτυξη μεγάλης ποικιλίας καλλιεργειών συμβάλλει σε μια πιο σταθερή και ποικιλόμορφη παραγωγή τροφίμων. Για παράδειγμα, η ύπαρξη μεγάλης ποικιλίας καλλιεργειών επιτρέπει στους αγρότες να επιλέξουν τις καλλιέργειες που θα είναι πιο ανθεκτικές σε ακραία φαινόμενα, όπως η ξηρασία.

Για να κατανοήσουν πώς η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τη μελλοντική δυνητική ποικιλομορφία των καλλιεργειών, οι ερευνητές χρησιμοποιούν την έννοια του «ασφαλούς κλιματικού χώρου» –  ή κλιματικής «θέσης» – για 30 μεγάλες καλλιέργειες. Η προσέγγιση αυτή χαρτογραφεί τον τρέχοντα «κλιματικό χώρο» των μεγάλων περιοχών παραγωγής κάθε καλλιέργειας, με βάση τις ετήσιες βροχοπτώσεις, τη βιοθερμοκρασία και την ξηρασία. Η βιοθερμοκρασία είναι ο μέσος όρος των μέσων μηνιαίων θερμοκρασιών πάνω από 0 °C και κάτω από 30 °C, και είναι μια μέθοδος εξέτασης τόσο της θερμοκρασίας όσο και της καλλιεργητικής περιόδου.

Χρησιμοποιώντας την προσέγγιση του «ασφαλούς κλιματικού χώρου», οι συγγραφείς υπολογίζουν την ποικιλομορφία των καλλιεργειών μετρώντας τον αριθμό των καλλιεργειών που θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν σε μια συγκεκριμένη περιοχή στο μέλλον. Στη συνέχεια, οι ερευνητές προβλέπουν πώς θα μεταβληθούν αυτές οι περιοχές σύμφωνα με τα τέσσερα μελλοντικά σενάρια θέρμανσης 1.5 °C, 2 °C, 3 °C και 4 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.

Η μελέτη διαπιστώνει ότι: 

• Για το σενάριο θέρμανσης 1.5 °C, περισσότερες από τις μισές από τις 30 καλλιέργειες που αναλύθηκαν θα υποστούν καθαρή μείωση στην παγκόσμια δυνητική καλλιεργήσιμη έκταση τους. Οι καλλιέργειες που πλήττονται περισσότερο είναι το σιτάρι, το κριθάρι, η σόγια, οι φακές και οι πατάτες.
• Πάνω από θέρμανση 2 βαθμών Κελσίου, οι μειώσεις στις κατάλληλες περιοχές για τις 30 καλλιέργειες γίνονται πιο έντονες – σε ορισμένες περιπτώσεις πλησιάζουν και ξεπερνούν το 50%.
• Στο σενάριο θέρμανσης 3 βαθμών Κελσίου,  για το σύνολο των 30 καλλιεργειών που μελετήθηκαν μειώνεται η κατάλληλη καλλιεργήσιμη έκταση.

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει τις ποσοστιαίες μεταβολές στην παγκόσμια δυνητική καλλιεργήσιμη έκταση για όλες τις καλλιέργειες στα τέσσερα σενάρια υπερθέρμανσης που εξετάστηκαν. Κάθε χρώμα αντιπροσωπεύει ένα επίπεδο υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Οι 30 καλλιέργειες ταξινομήθηκαν σε πέντε κατηγορίες: δημητριακά, φρούτα και λαχανικά, ελαιoπαραγωγικές καλλιέργειες, όσπρια και αμυλώδεις ρίζες.

Η καθαρή ποσοστιαία μεταβολή της παγκόσμιας δυνητικής καλλιεργήσιμης έκτασης με ασφαλή κλιματικό χώρο (Safe Climatic Space) για τις 30 καλλιέργειες που αναλύθηκαν, κάτω από τέσσερα σενάρια υπερθέρμανσης του πλανήτη: 1.5 C (καφέ), 2 C (ανοιχτό κόκκινο), 3 C (πορτοκαλί) και 4 C (κίτρινο), σε σύγκριση με το σημερινό κλίμα (1990-2020). Οι καλλιέργειες χωρίζονται σε πέντε κατηγορίες: Δημητριακά (σόργο (ζαχαρόδενδρο), κεχρί, κριθάρι, άλλα δημητριακά, καλαμπόκι, σιτάρι, κεχρί πεννίζετο το γλαυκό, ρύζι), Φρούτα και Λαχανικά (τροπικά φρούτα, μπανάνα, ντομάτα, κρεμμύδι, εσπεριδοειδή, άλλα λαχανικά, φρούτα εποχής, μπανάνα Αντιλλών/ Plantain), Ελαιοπαραγωγικές καλλιέργειες (φιστίκι/ αραχίδα, σόγια, καρύδα), Όσπρια (φασόλια, ρεβίθια, άλλα όσπρια, φακές, μαυρομάτικα φασόλια, μπιζέλια) και Αμυλώδεις ρίζες. Πηγή: Heikonen et al.(2025).

Άνισες επιπτώσεις

Η μελέτη αποκαλύπτει επίσης ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην παραγωγή καλλιεργειών και την ποικιλομορφία θα διαφέρουν μεταξύ των γεωγραφικών περιοχών. Οι περιοχές κοντά στον ισημερινό, όπως η υποσαχάρια Αφρική και η νότια Ασία, θα έχουν τη μεγαλύτερη μείωση της δυνητικής ποικιλομορφίας των καλλιεργειών – με μείωση σε περισσότερο από 70% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων εάν η υπερθέρμανση του πλανήτη ξεπεράσει τους 2 βαθμούς Κελσίου, σύμφωνα με τη μελέτη.

Αντίθετα, η υπερθέρμανση του πλανήτη θα μπορούσε να αυξήσει την ποικιλομορφία των καλλιεργειών σε άλλες περιοχές – όπως η Βόρεια Αμερική, η Ευρώπη, η Κεντρική Ασία και η Λατινική Αμερική. Σε αυτές τις περιοχές, η ποικιλομορφία των καλλιεργειών θα αυξηθεί –ή δεν θα δει καμία αλλαγή– σε περισσότερες από τις μισές καλλιεργήσιμες εκτάσεις υπό θέρμανση έως και 3 βαθμούς Κελσίου.

Ο παρακάτω παγκόσμιος χάρτης δείχνει τις πιθανές αλλαγές στην ποικιλομορφία των καλλιεργειών για το σενάριο παγκόσμιας θέρμανσης 2 βαθμών Κελσίου. Τα γραφήματα δείχνουν για κάθε περιοχή τις αλλαγές της ποικιλομορφίας των καλλιεργειών ανά επίπεδα υπερθέρμανσης του πλανήτη, με τον οριζόντιο άξονα να αντιπροσωπεύει τα τέσσερα σενάρια θέρμανσης. Οι περιοχές με καφέ χρώμα αντιπροσωπεύουν μέρη όπου η ποικιλομορφία των καλλιεργειών προβλέπεται να μειωθεί, ενώ με μπλε χρώμα είναι οι περιοχές όπου η ποικιλομορφία των καλλιεργειών προβλέπεται να αυξηθεί.

Οι ποσοστιαίες μεταβολές της δυνητικής ποικιλότητας των καλλιεργειών κάτω από 2 °C  υπερθέρμανσης, με τα μπλε χρώματα να δείχνουν αυξήσεις ενώ τα καφέ μειώσεις στη μελλοντική ποικιλομορφία των καλλιεργειών. Ο χάρτης δείχνει τις αλλαγές στην ποικιλομορφία των καλλιεργειών ανά περιοχές και επίπεδα υπερθέρμανσης του πλανήτη, από 1,5 έως 4 °C. Οι κατακόρυφοι άξονες δείχνουν το ποσοστό της καλλιεργήσιμης έκτασης το οποίο υφίσταται μια δεδομένη αλλαγή στην ποικιλομορφία. Όσο πιο σκούρο είναι το μπλε χρώμα, τόσο μεγαλύτερη είναι η αύξηση της ποικιλίας των καλλιεργειών. Αντίθετα, όσο πιο έντονο είναι το καφέ χρώμα, τόσο μεγαλύτερη είναι η μείωση της ποικιλίας των καλλιεργειών. Πηγή: Heikonen et al. (2025).

Για τις περιοχές που θα μπορούσαν να δουν αύξηση της ποικιλομορφίας των καλλιεργειών, αυτό θα δημιουργήσει ευκαιρίες για προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.

Στη μελέτη γίνεται αναφορά στον περιορισμό της παγκόσμιας υπερθέρμανσης στους 2 βαθμούς Κελσίου για να αποφευχθούν οι επιζήμιες επιπτώσεις στην παραγωγή τροφίμων, ειδικά στις τροπικές περιοχές όπου βρίσκονται πολλές από τις πιο ευάλωτες χώρες στον κόσμο. Η Sara Heikonen, επικεφαλής της μελέτης από το Πανεπιστήμιο Aalto της Φινλανδίας, αναφέρει ότι οποιαδήποτε αρνητική επίδραση στη γεωργία σε αυτές τις περιοχές θα επηρεάσει τα παγκόσμια δίκτυα τροφίμων. Ως εκ τούτου, «η διεθνής συνεργασία και υποστήριξη για χώρες που χρειάζονται βοήθεια με την προσαρμογή θα είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη νέων γεωργικών πρακτικών για την προσαρμογή σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες».

Πηγή: carbonbrief.org

Χρονοσειρές ημερήσιας έκτασης της τρύπας του όζοντος μεταξύ 1 Ιουλίου και 8 Δεκεμβρίου 2024. Η κόκκινη γραμμή δείχνει τα δεδομένα για το 2024. Η παχύτερη, πιο σκούρα μπλε γραμμή είναι η εξέλιξη της τρύπας του όζοντος κατά τη διάρκεια του 2023 και η πιο ανοιχτή μπλε γραμμή αντιπροσωπεύει το 2022. Τα γκρι χρώματα αντιπροσωπεύουν τις εκατοστιαίες τιμές και τη διάμεση τιμή μεταξύ των ετών 1979 – 2021. Πηγή: CAMS/ECMWF

Η ανάπτυξη της τρύπας του όζοντος της Ανταρκτικής το 2024 ξεκίνησε αργότερα από τον μέσο όρο, κυρίως λόγω της διακοπής του πολικού στροβίλου μετά από δύο ξαφνικά επεισόδια θέρμανσης της στρατόσφαιρας τον Ιούλιο. Καθώς ο πολικός στρόβιλος επικράτησε μέσα στον Αύγουστο, ξεκίνησε η μείωση του στρατοσφαιρικού όζοντος πάνω από την Ανταρκτική, όπως άλλωστε συμβαίνει κάθε χρόνο. Η έκταση της τρύπας του όζοντος συνέχισε να αυξάνεται όλο τον Σεπτέμβριο, ακολουθώντας τον μέσο όρο της περιόδου 1979-2021, φτάνοντας στη μέγιστη έκταση της στα 22 εκατομμύρια km² μέχρι το τέλος του μήνα. Σημειώνεται ότι το 2024 η μέγιστη έκταση της ήταν μικρότερη από αυτές του 2023 και του 2022 (περίπου 25 εκατομμύρια km² ) και σημειώθηκε λίγο νωρίτερα από ότι το 2023.

Η περιοχή της τρύπας του όζοντος μειώθηκε σταθερά σε μέγεθος όλο τον Οκτώβριο, αλλά σταθεροποιήθηκε μέχρι τον Νοέμβριο σε μια έκταση κατά προσέγγιση 10 εκατομμυρίων km² , κατά τη διάρκεια του μήνα. Ο πολικός στρόβιλος κατέρρευσε την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου, φέρνοντας γρήγορα το κλείσιμο της τρύπας του όζοντος το 2024, σε συμφωνία με τη μέση ημερομηνία των ετών 1979-2021, ενώ από το 2019 συνέβαινε το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου.

Παραμένουν αντικείμενο έρευνας οι λόγοι για τους ασυνήθιστα σταθερούς πολικούς στροβίλους που παρατηρήθηκαν τα τελευταία χρόνια, οι οποίοι επηρέασαν αυτές τις επίμονες και μεγάλες τρύπες του όζοντος. Είναι επίσης πιθανό να έπαιξε κάποιο ρόλο η έκρηξη του ηφαιστείου Hunga Tonga Hunga Ha’Apai το 2021-2022, η οποία μετέφερε αρκετά εκατομμύρια τόνων υδρατμών στη στρατόσφαιρα. Γενικά η υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου τείνουν να ψύχουν τη στρατόσφαιρα ευνοώντας τον σχηματισμό Πολικών Στρατοσφαιρικών Νεφών και την καταστροφή του όζοντος.

Η παρατήρηση της στρατόσφαιρας είναι πιο δύσκολη σε σχέση με την τροπόσφαιρα, κάτι που περιορίζει τον εντοπισμό των ακριβών λόγων πίσω από μεγαλύτερες ή μικρότερες ετήσιες μέγιστες εκτάσεις τρύπας του όζοντος -και τους ισχυρότερους ή ασθενέστερους πολικούς στροβίλους- ειδικά βραχυπρόθεσμα.

Ο Laurence Rouil, Διευθυντής της Υπηρεσίας Παρακολούθησης Ατμόσφαιρας Copernicus (CAMS), αναφέρει: «Το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και οι επακόλουθες τροποποιήσεις του ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικά στον περιορισμό των εκπομπών ουσιών που καταστρέφουν το όζον, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει κάποια μεταβλητότητα σε αυτή τη διαδικασία λόγω της φυσικής διακύμανσης των άλλων ατμοσφαιρικών μεταβλητών. Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης της τρύπας του όζοντος τις επόμενες δεκαετίες».

Η τρύπα του όζοντος από το 1979 έως το 2024 

Το 1985, μια επιστημονική εργασία που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, προειδοποιούσε για μεγάλες απώλειες στρατοσφαιρικού όζοντος στην περιοχή της Ανταρκτικής, που συνδέονται με την απελευθέρωση ουσιών που καταστρέφουν το όζον, ιδίως χλωροφθορανθράκων (CFCs). Οι δορυφορικές παρατηρήσεις επιβεβαίωσαν αργότερα μια ανησυχητική περιοχή εξάντληση του όζοντος άνω των 20 εκατομμυρίων km² πάνω από την Ανταρκτική κατά την άνοιξη του Νοτίου Ημισφαιρίου.

Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αφυπνίστηκαν με την καταστροφή της στιβάδας του όζοντος και το 1987 ενέκριναν το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ που απαγορεύει τη χρήση ουσιών που καταστρέφουν το όζον παγκοσμίως. Αυτός ο κανονισμός θεωρείται ευρέως η πιο επιτυχημένη διεθνής περιβαλλοντική συνθήκη: Η διεθνής κοινότητα έχει καταργήσει σταδιακά το 99% των ουσιών που καταστρέφουν το όζον, που χρησιμοποιούνταν ευρέως για πολλά χρόνια μέχρι τότε ως ψυκτικά μέσα και σε δοχεία ψεκασμού αεροζόλ. Το υπόλοιπο 1% είναι κυρίως υδροφθοράνθρακες. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα παγκόσμια επίπεδα όζοντος έχουν παραμείνει σχετικά σταθερά.

Χωρίς αυτή την ταχεία συντονισμένη δράση, η ζημιά στο στρώμα του όζοντος θα είχε ως αποτέλεσμα την αυξημένη έκθεση στην ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή, ενώ η προστασία του όζοντος έχει επίσης συμβάλει σημαντικά στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής. 

Η ετήσια μέγιστη έκταση της τρύπας του όζοντος μπορεί να διαφέρει από έτος σε έτος λόγω των καιρικών συνθηκών, ωστόσο το ιστορικό πολλών δεκαετιών δείχνει ότι το στρώμα του όζοντος φαίνεται να ανακάμπτει με αργούς ρυθμούς.

Στο διάγραμμα αποτυπώνονται τα  δεδομένα όζοντος και ο αντίστοιχος χάρτης την ημέρα που σημειώθηκε η μέγιστη έκταση της τρύπας του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική, κάθε χρόνο από το 1979 και το 2024 (Πηγή: ΝASA). 

Η τρύπα του όζοντος θεωρείται η περιοχή με τιμές όζοντος κάτω από 220 μονάδες Dobson νότια του γεωγραφικού πλάτους 60 ºS.

Πηγή: Copernicus Atmosphere Monitoring Service

(a) Παγκόσμια σύνοψη των τροχιών των τροπικών κυκλώνων στα στάδια ανάπτυξής τους για το 2023. (b) Σύνολο τροπικών κυκλώνων παγκόσμια ανα κατηγορία  (καταιγίδες με ονομασία, κυκλώνες, μεγάλοι κυκλώνες) και (c) παγκόσμια συσσωρευμένη ενέργεια κυκλώνων  ACE (σε μονάδες × 10^4 kt2). Οι οριζόντιες γραμμές στα (b) και (c) είναι οι αντίστοιχοι μέσοι όροι της περιόδου 1991–2020

Ο Φρέντυ έγινε ο μακροβιότερος κυκλώνας που έχει καταγραφεί, ο οποίος σχηματίστηκε ως τροπικός κυκλώνας στις 6 Φεβρουαρίου και τελικά διαλύθηκε στις 12 Μαρτίου. Ο Φρέντυ διέσχισε όλο τον Ινδικό Ωκεανό και έπληξε τη Μαδαγασκάρη και δύο φορές τη Μοζαμβίκη.

H διαδρομή του τροπικού κυκλώνα Freddy από τις 2 έως τις 24 Φεβρουαρίου 2023. Οι εντάσεις της καταιγίδας που αντιστοιχούν στις κατηγορίες τυφώνα στην κλίμακα Saffir-Simpson κατά μήκος της διαδρομής υποδεικνύονται από την χρωματική κλίμακα.

Στη Μεσόγειο Θάλασσα—πέρα από τις  παραδοσιακές λεκάνες που αναπτύσσονται οι τροπικοί κυκλώνες — έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες προκλήθηκαν από την κακοκαιρία  Daniel, όπως και απώλειες χιλιάδων ζωών στη Λιβύη. Στις 5 Σεπτεμβρίου, στην Ζαγορά, καταρρίφθηκε το εθνικό ρεκόρ για την υψηλότερη ημερήσια βροχόπτωση (754 mm σε 21 ώρες, μετά την οποία ο σταθμός σταμάτησε να αναφέρει) λόγω της κακοκαιρίας Daniel, με την τιμή αυτή βροχόπτωσης μέσα σε μια μέρα να είναι πολύ κοντά στο ετήσιο μέσο ύψος βροχής.

Οι υψηλές θερμοκρασίες το 2023 δημιούργησαν συνθήκες που βοήθησαν στην εντατικοποίηση του υδρολογικού κύκλου. Μετρήσεις της ολικής στήλης υδρατμών στην ατμόσφαιρα ήταν οι υψηλότερες που έχουν καταγραφεί, ενώ η νεφοκάλυψη ήταν η χαμηλότερη από τότε που ξεκίνησαν τα κλιματικά αρχεία, το 1980. Το ετήσιο μέσο παγκόσμιο σύνολο βροχοπτώσεων στην επιφάνεια της γης για το 2023 ήταν ένα τα χαμηλότερα από το 1979, ωστόσο τα παγκόσμια σύνολα μεγίστων μιας ημέρας ήταν κοντά στο μέσο όρο, υποδεικνύοντας αύξηση της έντασης των βροχοπτώσεων.

Τον Ιούλιο, εκτάσεις ρεκόρ σε όλο τον κόσμο (7,9%) παρουσίασαν ακραία ξηρασία, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του 6,2% του Ιουλίου του 2022. Συνολικά, το 29,7% της γης παρουσίασε μέτριες ή χειρότερες κατηγορίες ξηρασίας κατά τη διάρκεια του έτους, επίσης άλλο ένα ρεκόρ.

Αλλαγή στις κατηγορίες ξηρασίας από το 2022 έως το 2023 στον δείκτη έντασης ξηρασίας [scPDSI]. Οι αυξήσεις της έντασης ξηρασίας υποδεικνύονται με αρνητικές τιμές (καφέ χρώμα) και οι μειώσεις με θετικές τιμές (πράσινο χρώμα). Στις γκρι περιοχές (συνήθως στρώματα πάγου ή έρημοι) δεν έχει νόημα ο δείκτης ξηρασίας.

Το Μεξικό ανέφερε την ξηρότερη (και πιο ζεστή) χρονιά του από την έναρξη των κλιματικών αρχείων το 1950. Σε ευθυγράμμιση με τις ζεστές και παρατεταμένες συνθήκες ξηρασίας, ο Καναδάς γνώρισε τη χειρότερη εποχή πυρκαγιών που έχει καταγραφεί για την χώρα. Περίπου 15 εκατομμύρια εκτάρια κάηκαν σε όλη τη χώρα, υπερδιπλάσια έκταση από το προηγούμενο ρεκόρ του 1989. Ο καπνός από τις πυρκαγιές μεταφέρθηκε πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ακόμη και σε χώρες της δυτικής Ευρώπης.

Από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο του 2023 ήταν η πιο ξηρή περίοδος τριών μηνών στην Αυστραλία στο αρχείο 104 ετών. Εκατομμύρια εκτάρια δασικών πυρκαγιών καιγόταν για εβδομάδες στη Βόρεια Επικράτεια. Στη Νότια Αμερική, ακραία ξηρασία επικράτησε το δεύτερο εξάμηνο του έτους στη λεκάνη του Αμαζονίου. Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, ο Ρίο Νέγκρο στο Μανάους, ένας σημαντικός παραπόταμος του Αμαζονίου, έπεσε στη χαμηλότερη στάθμη του νερού στα κλιματικά αρχεία που χρονολογούνται από το 1902.

Η μετάβαση από τη φάση La Niña στη φάση El Niño  συνέβαλε στην ανακούφιση των συνθηκών παρατεταμένης ξηρασίας στην ισημερινή ανατολική Αφρική. Ωστόσο, το Ελ Νίνιο συνέβαλε επίσης σε υπερβολικές βροχοπτώσεις που οδήγησαν σε καταστροφικές πλημμύρες στη νοτιοανατολική Αιθιοπία, τη Σομαλία και την Κένυα από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο που οδήγησαν στον εκτοπισμό περίπου 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων. 

Πηγή: American Meteorological Society

Περισσότερα: H κατάσταση του κλίματος το 2023 από την Αμερικανική Μετεωρολογική Ένωση- Μέρος A’

Σύμφωνα με την έκθεση, το έτος 2023 χαρακτηρίστηκε από την υψηλότερη παγκόσμια μέση θερμοκρασία επιφάνειας που έχει καταγραφεί, υπερβαίνοντας το προηγούμενο έτος-ρεκόρ (2016) έως 0,17 °C.

Αποκλίσεις της παγκόσμιας επιφανειακής θερμοκρασίας (°C) σε σχέση με τον μέσο όρο των ετών 1991-2020. Βάσεις δεδομένων: NASA-GISTEMPv4, ECMWF-ERA5, JMA- JRA-55 αντίστοιχα

Το έτος 2023 ξεκίνησε σε φάση La Niña του φαινομένου της Νότιας Ταλάντωσης του Ειρηνικού Ωκεανού (ENSO), φάση που είχε υπερισχύσει κατά τη διάρκεια μεγάλου μέρους των προηγούμενων τριών ετών. Η φάση El Niño ξεκίνησε προοδευτικά τον Απρίλιο του 2023, η οποία έφτασε στο όριο που ήταν απαραίτητο για να χαρακτηριστεί ως ισχυρή μεταξύ του Αυγούστου και Οκτωβρίου του 2023.

Οι συνδυασμένες βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις του El Niño και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των αυξανόμενων επιπέδων των θερμοκηπιακών αερίων που παγιδεύουν θερμότητα στην ατμόσφαιρα συνέβαλε σε νέα ρεκόρ για πολλές βασικές κλιματικές παραμέτρους που αναφέρονται στην έκθεση. 

Οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις των κυρίων αερίων του θερμοκηπίου της Γης – του διοξειδίου του άνθρακα, του μεθανίου και του υποξειδίου του αζώτου—όλες αυξήθηκαν σε επίπεδα ρεκόρ. Η ετήσια παγκόσμια μέση συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αυξήθηκε στα 419,3±0,1 ppm, που είναι κατά 50 % μεγαλύτερη από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Η ετήσια αύξηση από το 2022 έως το 2023 ήταν 2,8 ppm, η τέταρτη υψηλότερη στα αρχεία από τη δεκαετία του 1960.

Συγκεντρώσεις  (εβδομαδιαία στοιχεία με μπλε και τάση με μαύρο χρώμα στον αριστερό άξονα) και ετήσια μεταβολή (κόκκινο, δεξιός άξονας) του (a) CO2 διοξειδίου του άνθρακα (ppm), (b) CH4 μεθανίου (ppb) και (c) N2O υποξείδιο του αζώτου (ppb) που προέρχονται από το Παγκόσμιο Δίκτυο Αναφοράς Αερίων Θερμοκηπίου της NOAA. Για το υποξείδιο του αζώτου τα δεδομένα πριν από το 2000 είναι ανεπαρκή για τον ακριβή υπολογισμό του ρυθμού αύξησης.

Η ετήσια παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και στους ωκεανούς ήταν η υψηλότερη στα κλιματικά αρχεία που χρονολογούνται από το 1850, με τους τελευταίους επτά μήνες (από Ιούνιο έως Δεκέμβριο του 2023) να παρουσιάζει ο καθένας ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών.

Δεκάδες χώρες ανέφεραν ετήσια θερμοκρασιακά ρεκόρ ή έφτασαν κοντά σε επίπεδα ρεκόρ, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της ηπειρωτικής Ευρώπης σχεδόν στο σύνολό της (η θερμότερη στα χρονικά), της Ινδίας, και της Ρωσίας (δεύτερη θερμότερη), και του Καναδά (τρίτη θερμότερη). Ισχυροί, παρατεταμένοι, και εκτεταμένοι καύσωνες αναφέρθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Πηγή: American Meteorological Society

Πρόκειται για τον θερμότερο Αύγουστο που έχει καταγραφεί, σηματοδοτώντας τον 15ο συνεχόμενο μήνα με ρεκόρ παγκόσμιων θερμοκρασιών, το οποίο αποτελεί από μόνο του ρεκόρ, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ -ΝΟΑΑ και τη NASA. Η Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής του προγράμματος Copernicus της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσε ότι ήταν ο θερμότερος Αύγουστος που έχει καταγραφεί, ισοφαρίζοντας τη μέση θερμοκρασία του Αυγούστου του 2023.

Το καλοκαίρι του βόρειου ημισφαιρίου ήταν το πιο θερμό που έχει καταγραφεί και ο Ιούλιος σημείωσε την πιο ζεστή μέρα στα χρονικά. Οι παγκόσμιες θερμοκρασίες τόσο τον Ιούλιο όσο και τον Αύγουστο του 2023 και του 2024 ήταν πολύ πάνω από οτιδήποτε είχε καταγραφεί πριν.Θερμοκρασιακές αποκλίσεις σε θάλασσα και ξηρά για τον μήνα Αύγουστο (με περίοδο αναφοράς τα έτη 1991-2020). Βάση δεδομένων: NOAA GlobalTemp v6.0.0-20240908   

Οι ακραίες καιρικές συνθήκες – συμπεριλαμβανομένης της έντονης ζέστης, των ακραίων βροχοπτώσεων και της ξηρασίας – συνοδευόμενες από πλημμύρες και πυρκαγιές – συνέχισαν να προκαλούν καταστροφές και απόγνωση σε πολλές χώρες τον Αύγουστο.

Μέχρι στιγμής, το 2023 είναι η θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί. Οι θερμοκρασίες είναι μόνο ένας από τους δείκτες της κλιματικής αλλαγής. Άλλοι δείκτες περιλαμβάνουν τη θερμότητα των ωκεανών, τον θαλάσσιο πάγο και τους παγετώνες.

Μηνιαίες αποκλίσεις της παγκόσμιας επιφανειακής θερμοκρασίας αέρα σε σχέση με τον μέσο όρο των ετών 1991-2020 για τα δέκα θερμότερα χρόνια που έχουν καταγραφεί. Το 2024 εμφανίζεται με κόκκινη γραμμή, το 2023 με κίτρινη γραμμή και όλα τα άλλα χρόνια με γκρι γραμμές. Βάση δεδομένων: ERA5. Πηγή: Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής Copernicus/ECMWF.

Η παγκόσμια έκταση του θαλάσσιου πάγου ήταν η δεύτερη χαμηλότερη που έχει καταγραφεί τον Αύγουστο – με τον θαλάσσιο πάγο της Αρκτικής να βρίσκεται στην τέταρτη χαμηλότερη έκταση και η έκταση του θαλάσσιου πάγου της Ανταρκτικής να καταγράφει τη δεύτερη χαμηλότερη τιμή της στα χρονικά, σύμφωνα με την Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής Copernicus και τις εκθέσεις της NOAA.

Η μέση επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας παγκοσμίως ήταν η δεύτερη υψηλότερη που έχει καταγραφεί για τον μήνα Αύγουστο. Οι επιφανειακές θερμοκρασίες θάλασσας (SSTs) που παρατηρήθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος του ισημερινού Ειρηνικού Ωκεανού ήταν κοντά στον μέσο όρο, με τις προβλέψεις να υποδηλώνουν πιθανή μετάβαση στη φάση La Niña κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του βορείου ημισφαιρείου, ωστόσο οι θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας στους ωκεανούς παρέμειναν ασυνήθιστα υψηλές σε πολλές περιοχές.

Οι θερμοκρασίες του Αυγούστου ήταν πάνω από τον μέσο όρο σε μεγάλο μέρος της επιφάνειας του πλανήτη, εκτός από την Αλάσκα, την Ανατολική Ρωσία, τη νότια Νότια Αμερική, την Κεντρική Αφρική, και τη Δυτική και Κεντρική Ασία.

Πηγή: Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός -World Meteorological Organization

Η πρώτη μεγάλη πυρκαγιά ξεκίνησε στις 10 Μαΐου 2024 κοντά στην απομακρυσμένη πόλη Fort Nelson στη Βρετανική Κολομβία. Οι ξηρές και θυελλώδεις συνθήκες προκάλεσαν τη γρήγορη εξάπλωση της φωτιάς σε πάνω από 50.000 στρέμματα μέσα σε μόλις τρεις ημέρες. Στις 22 Ιουλίου, άλλη μια πυρκαγιά ξέσπασε κοντά στο Εθνικό Πάρκο Jasper, η οποία οδήγησε στην εκκένωσή του και της κοντινής πόλης Jasper.

Ο δορυφόρος GOES West, γνωστός και ως GOES-18, παρέχει από τον Φεβρουάριο του 2019 συνεχή δορυφορική κάλυψη του Δυτικού Ημισφαιρίου, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ειρηνικού Ωκεανού, της Αλάσκα, και της Χαβάη. 

Πηγή: National Oceanic & Atmospheric Administration (NOAA)

Η εποχή των τυφώνων του Ατλαντικού από την 1η Ιουνίου έως τις 31 Οκτωβρίου 2023. Τα χρώματα πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό δείχνουν τη θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας (SST) όπου με κόκκινο χρώμα παρουσιάζονται οι υψηλές τιμές θερμοκρασίας και με μπλε οι χαμηλές. Τα χρώματα κάτω από τα νέφη αντιπροσωπεύουν τις μετρήσεις βροχόπτωσης, όπου το κόκκινο χρώμα αντιστοιχεί σε μεγάλα ύψη και το πράσινο σε χαμηλά ύψη βροχής. Κάθε όνομα τυφώνα ακολουθείται από την αντίστοιχη τροπική καταιγίδα με χαρακτηρισμούς “τροπική ύφεση(TD)”, “τροπική καταιγίδα (TS)” από 1 έως 5 ανάλογα της έντασης του τυφώνα (Κατηγορίας 5 η πιο σφοδρή).

Καθ ‘όλη την εποχή των τυφώνων του 2023, η NASA παρατήρησε υψηλές τιμές θερμοκρασίας στην επιφάνεια της θάλασσας (SST) σε βασικές περιοχές ανάπτυξης των τυφώνων όπως ο Ατλαντικός Ωκεανός και ο Κόλπος του Μεξικού. Τα θερμότερα αυτά ύδατα παρείχαν περισσότερη ενέργεια για το σχηματισμό και την ενίσχυση των τροπικών καταιγίδων.

Επισκόπηση της κυκλωνικής δραστηριότητας της εποχής των τυφώνων του Ατλαντικού του 2023 η οποία απεικονίζει μόνο τις τροχιές των τυφώνων και τα δεδομένα της θερμοκρασίας επιφάνειας της θάλασσας (SST). Φαίνεται πως οι ισχυροί τυφώνες (Κατηγορίας 3 και άνω) μπορούν να απορροφήσουν τη θερμότητα από την επιφάνεια της και να αφήσουν ένα ελαφρώς ψυχρότερο ίχνος αφού περάσουν. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί καλύτερα στον Τυφώνα Franklin καθώς χαράζει μια πορτοκαλί πορεία μέσα από τις κόκκινες θερμοκρασίες της επιφάνειας του Ατλαντικού.

Η χρωματική κλίμακα θερμοκρασίας επιφάνειας θάλασσας (SST) εστιάζει κυρίως σε θερμοκρασίες μεταξύ 20 και 30 βαθμών Κελσίου. Οι τυφώνες τείνουν να σχηματίζονται πάνω από τα θερμά ύδατα των ωκεανών στους τροπικούς με θερμοκρασίες πάνω από ~26,5 °C οι οποίες απεικονίζονται με χρώματα από κίτρινο έως κόκκινο.

Το προϊόν δεδομένων ραγδαιότητας υετού IMERG της NASA συνέβαλε στην ακριβή παρακολούθηση της ραγδαιότητας βροχοπτώσεων που σχετίζονται με τους τυφώνες. Στην περίοδο τυφώνων Ατλαντικού του 2023 σημειώθηκαν σημαντικές βροχοπτώσεις, με αρκετές καταιγίδες να προκαλούν ύψη βροχής ρεκόρ. Αυτό ήταν ιδιαίτερα εμφανές στους τυφώνες που έφτασαν στην ξηρά, όπου ο συνδυασμός βαρομετρικών συστημάτων αργής κίνησης και άφθονης υγρασίας προκάλεσε σοβαρές πλημμύρες στις πληγείσες περιοχές.

Επισκόπηση της περιόδου των τυφώνων του Ατλαντικού του 2023 η οποία δείχνει την πορεία των τυφώνων και μετρήσεις βροχόπτωσης από τον αλγόριθμο εκτίμησης ραγδαιότητας και ύψους υετού GPM IMERG. Παρατηρώντας τα δεδομένα με αυτόν τον τρόπο, φαίνεται ότι η πλειονότητα των βροχοπτώσεων τείνει να συμβαίνει στην ανατολική πλευρά των περισσότερων τυφώνων του Ατλαντικού.

Χρωματική Κλίμακα της ραγδαιότητας υετού (βροχόπτωσης). Οι αποχρώσεις του πράσινου αντιπροσωπεύουν χαμηλές ραγδαιότητες, ενώ οι αποχρώσεις του κόκκινου αντιπροσωπεύουν υψηλές τιμές.

Χρωματική Κλίμακα για τη ραγδαιότητα παγωμένου υετού (δηλαδή χιονιού και πάγου/χαλαζιού). Οι αποχρώσεις με χρώμα θαλασσί αντιπροσωπεύουν χαμηλές ραγδαιότητες, ενώ οι αποχρώσεις του μώβ αντιπροσωπεύουν υψηλές ραγδαιότητες.

Τα δεδομένα που συνέλεξε η NASA κατά την περίοδο των τυφώνων του 2023 αναδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως οι τιμές SST και η ατμοσφαιρική υγρασία, στη διαμόρφωση της κυκλωνικής δραστηριότητας. Η αυξημένη ένταση των κυκλώνων υπογραμμίζει τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης και έρευνας για την καλύτερη κατανόηση και προβλέψεις των μελλοντικών εποχών τυφώνων στα πλαίσια ενός μεταβαλλόμενου κλίματος.

Πηγή: NASA/Goddard Space Flight Center Scientific Visualization Studio

Οι προβλέψεις της NOAA για την εποχή των τυφώνων του Ατλαντικού του 2024, η οποία διαρκεί από την 1η Ιουνίου έως τις 30 Νοεμβρίου 2024, δείχνουν 85 % πιθανότητες για μια εποχή τυφώνων με δραστηριότητα πάνω από το κανονικό, 10 % για δραστηριότητα σχεδόν στα κανονικά επίπεδα και 5 % πιθανότητες για δραστηριότητα κάτω από το κανονικό.

Οπτικοποίηση που δείχνει σxηματικά τις πιθανότητες για την εποχή των τυφώνων και τον αριθμό των τροπικών καταιγίδων και τυφώνων με ονομασία που προβλέπονται για το 2024. Πηγή: NOAA (2024 ΝΟΑΑ Atlantic Hurricane Season Outlook)

Οι προβλέψεις επίσης για την φετινή εποχή τυφώνων Ατλαντικού, αναφέρουν για μια σειρά από 17 έως 25 συνολικά τροπικές καταιγίδες με ονομασία (με ανέμους ταχύτητας πάνω από 63 km/h). Από αυτές, 8 έως 13 αναμένονται να αναβαθμιστούν σε τυφώνες (με ταχύτητα ανέμων πάνω από 120 km/h), συμπεριλαμβανομένων 4 έως 7 ισχυρών τυφώνων (κατηγορίας 3, 4 ή 5, με ταχύτητα πάνω από 180 km/h). Για αυτά τα εύρη τιμών υπάρχει στατιστική βεβαιότητα 70%.

Η επερχόμενη περίοδος των τυφώνων στον Ατλαντικό αναμένεται να έχει δραστηριότητα τυφώνων πάνω από το κανονικό λόγω μιας σειράς παραγόντων, όπως υψηλές θερμοκρασίες κοντά στα ρεκόρ στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανάπτυξη των συνθηκών La Nina στον Ειρηνικό, μειωμένοι αληγείς άνεμοι στον Ατλαντικό και μικρότερη διάτμηση ανέμου, οι οποίοι τείνουν να ευνοούν το σχηματισμό τροπικών καταιγίδων.

Η αλφαβητική λίστα ονοματοδοσίας των τροπικών κυκλώνων στον Ατλαντικό το 2024, όπως επιλέχθηκαν από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό. Η περίοδος των τυφώνων του Ατλαντικού είναι εκτείνεται από την 1η Ιουνίου έως τις 30 Νοεμβρίου. (Πηγή: NOAA)

Καθώς ένα από τα ισχυρότερα επεισόδια El Niño που έχουν παρατηρηθεί ποτέ πλησιάζει στο τέλος του, οι επιστήμονες προβλέπουν μια γρήγορη μετάβαση στις συνθήκες La Niña, ευνοώντας την κυκλωνική  δραστηριότητα στον Ατλαντικό, επειδή λόγω του φαινομένου La Niña υπάρχει η τάση μείωσης της διάτμησης του ανέμου στις τροπικές περιοχές. Ταυτόχρονα, το μεγάλο θερμικό περιεχόμενο στον τροπικό Ατλαντικό Ωκεανό και την Καραϊβική Θάλασσα δημιουργεί περισσότερη ενέργεια για να τροφοδοτηθεί η ανάπτυξη τροπικών καταιγίδων.

Η εποχή αυτή των τυφώνων ενισχύει την πιθανότητα για δυτικό αφρικανικό μουσώνα φέτος πάνω από το κανονικά επίπεδα, ευνοώντας την ύπαρξη Αφρικανικών Ανατολικών Κυμάτων (African Easterly Waves) τα οποία προκαλούν μερικές από τις ισχυρότερες και μακροβιότερες τροπικές καταιγίδες στον Ατλαντικό. Τέλος, οι ασθενείς αληγείς άνεμοι αφήνουν τους τυφώνες να αναπτύσσονται σε ισχύ χωρίς τη διακοπή της ισχυρής διάτμησης του ανέμου και επίσης ελαχιστοποιούν την ψύξη των ωκεανών.

Η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή συνεισφέρει στη θέρμανση της θάλασσας παγκοσμίως αλλά και στη λεκάνη του Ατλαντικού, και επιδεινώνει το λιώσιμο των πάγων στη ξηρά, οδηγώντας σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας και αυξάνοντας τον κίνδυνο στις παράκτιες περιοχές. 

Στην εικόνα επικεφαλίδας, ο δορυφόρος GOES-16 της NOAA καταγράφει τον τυφώνα Idalia να πλησιάζει τις δυτικές ακτές της Φλόριντα, ενώ ο τυφώνας Franklin αναπτύσσεται στον Ατλαντικό Ωκεανό στις 29 Αυγούστου 2023.

Πηγή: Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (National Oceanic and Atmospheric Administration)

Η ανάφλεξη του μετεωρίτη ο οποίος διέτρεξε ως πύρινη σφαίρα (fireball) την ατμόσφαιρα με ταχύτητα 160.000 km/h στις 18 Μαϊου 2024, καταγράφηκε επίσης από ειδική κάμερα στο γραφείο πλανητικής άμυνας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA’s Planetary Defence Office) που εδρεύει στο Cáceres της Ισπανίας.

O μετεωρίτης καταγράφηκε από τον αισθητήρα Lightning Imager στον δορυφόρο Meteosat Τρίτης Γενιάς, ο οποίος ανιχνεύει ηλεκτρικά φαινόμενα στην ατμόσφαιρα.

Ο δορυφόρος Meteosat Third Generation είναι ο πρώτος γεωστατικός μετεωρολογικός δορυφόρος τροχιάς  που έχει τη δυνατότητα να ανιχνεύει αστραπές και μερικούς κεραυνούς σε όλη την Ευρώπη, την Αφρική και τους γύρω ωκεανούς,  παρακολουθώντας συνεχώς περισσότερο από το 80% του γήινου δίσκου.

Ο αισθητήρας Lightning Imager διαθέτει τέσσερις κάμερες που καλύπτουν την Ευρώπη, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και μέρη της Νότιας Αμερικής. Κάθε κάμερα μπορεί να λάβει έως και 1000 εικόνες ανά δευτερόλεπτο και να παρατηρεί συνεχώς τις ηλεκτρικές εκκενώσεις στην ατμόσφαιρα από το διάστημα.

Τα δεδομένα του οργάνου θα δώσουν στους μετεωρολόγους μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις προβλέψεις τους για ισχυρές καταιγίδες, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές και σε ωκεανούς όπου οι δυνατότητες ανίχνευσης ηλεκτρικών εκκενώσεων στην ατμόσφαιρα είναι περιορισμένες. Επιπλέον, σε βάθος χρόνου, θα αποτελέσει μια σημαντική πηγή κλιματικών δεδομένων για τις καταιγίδες που πλήττουν τον πλανήτη μας καθημερινά και δεν εντοπίζονται όλες από επίγεια συστήματα.

Tα στιγμιότυπα προέρχονται από τα προκαταρκτικά δεδομένα του αισθητήρα Lightning Imager και δείχνουν τις λάμψεις φωτός που συσσωρεύονται σε διάστημα έξι δευτερολέπτων καθώς ο μετεωρίτης κινείται στο οπτικό πεδίο του οργάνου.

Η αποστολή Meteosat Third Generation αποτελεί συνεργασία μεταξύ της ευρωπαϊκής υπηρεσίας αξιοποίησης μετεωρολογικών δορυφόρων (Eumetsat) και του ευρωπαϊκού οργανισμού διαστήματος- ESA. Ο ESA είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη και την προμήθεια έξι δορυφόρων. Η Eumetsat καθορίζει τις απαιτήσεις του συστήματος, αναπτύσσει τα επίγεια συστήματα, προμηθεύεται τις υπηρεσίες εκτόξευσης, χειρίζεται τους δορυφόρους και καθιστά τα δεδομένα διαθέσιμα στους χρήστες.

Πηγή: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (European Space Agency)

• ορυκτά καύσιμα με πορτοκαλί
• καύση βιομάζας με κόκκινο
• χερσαία οικοσυστήματα με πράσινο
• θάλασσα με μπλε χρώμα

Οι κουκκίδες στην επιφάνεια δείχνουν επίσης την απορρόφηση του ατμοσφαιρικού CO2 από τα χερσαία οικοσυστήματα με πράσινο χρώμα και τους ωκεανούς με μπλε χρώμα. Αν και η ξηρά και η θάλασσα αποτελούν καταβόθρες άνθρακα, μεμονωμένες τοποθεσίες μπορεί να είναι και πηγές σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Το CO2 είναι το πιο διαδεδομένο αέριο θερμοκηπίου. Ωστόσο, η αύξησή του στην ατμόσφαιρα θα ήταν ακόμη πιο γρήγορη χωρίς καταβόθρες άνθρακα στην ξηρά και την θάλασσα, οι οποίοι απορροφούν συλλογικά περίπου το μισό των ανθρωπογενών εκπομπών κάθε χρόνο. Οι προηγμένες τεχνικές προσομοίωσης του Γραφείου Παγκόσμιας Μοντελοποίησης και Αφομοίωσης (Global Modeling and Assimilation Office) της NASA αποτυπώνουν τον διαχωρισμό των επιρροών των πηγών και των καταβοθρών για την καλύτερη κατανόηση του κύκλου του άνθρακα (από πού προέρχεται και πού καταλήγει ο άνθρακας).

Η παραπάνω απεικόνιση δείχνει ξεχωριστά το ατμοσφαιρικό CO2 από τα ορυκτά καύσιμα που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια του έτους 2021.

Η παραπάνω απεικόνιση δείχνει το ατμοσφαιρικό CO2 που προέρχεται μόνο από την καύση της βιομάζας και προστίθεται στην ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια του έτους 2021.

Η παραπάνω οπτικοποίηση δείχνει το ατμοσφαιρικό CO2 που προέρχεται μόνο από  τα χερσαία οικοσυστήματα και εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια του έτους 2021.

Η παραπάνω οπτικοποίηση δείχνει το ατμοσφαιρικό CO2 που προέρχεται αποκλειστικά από τη θάλασσα και που προστίθεται στην ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια του έτους 2021.

Πηγή: NASA Scientific Visualization Studios