Όταν μιλάμε για ακραία καιρικά φαινόμενα, συνήθως στεκόμαστε στη θερμοκρασία. Όμως μια νέα επιστημονική μελέτη υπενθυμίζει ότι το σώμα μας δεν «νιώθει» μόνο τους βαθμούς Κελσίου. Νιώθει και την υγρασία. Και αυτός ο συνδυασμός μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμος για την υγεία, ειδικά για τους ηλικιωμένους.

Η εργασία, που δημοσιεύθηκε στο PLOS Climate στις 15 Απριλίου 2026, ανέλυσε δεδομένα από την Κύπρο για την περίοδο 2004–2019 και συνέδεσε τη θερμοκρασία και την ατμοσφαιρική υγρασία με τους καθημερινούς θανάτους από καρδιαγγειακά και αναπνευστικά αίτια σε άτομα άνω των 65 ετών, δηλαδή σε μια ηλικιακή ομάδα που θεωρείται ιδιαίτερα ευάλωτη στις καιρικές συνθήκες.

Οι επιστήμονες εξέτασαν όχι μόνο τη σχετική υγρασία, που είναι το μέγεθος που ακούμε συνήθως στις προγνώσεις, αλλά και την πίεση υδρατμών, δηλαδή μια πιο άμεση μέτρηση της πραγματικής ποσότητας υγρασίας στην ατμόσφαιρα. Σύμφωνα με τη μελέτη, αυτή η δεύτερη μεταβλητή αποτυπώνει καλύτερα τη βιολογική επιβάρυνση που δέχεται το σώμα μας.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η υπερβολική ζέστη είναι επικίνδυνη, αλλά γίνεται ακόμη πιο επιβαρυντική όταν συνδυάζεται με αυξημένη υγρασία, ιδιαίτερα στις παράκτιες περιοχές το καλοκαίρι. Εκεί, οι ερευνητές βρήκαν ότι οι υψηλές θερμοκρασίες μαζί με υψηλή πίεση υδρατμών αύξαναν τον κίνδυνο θνησιμότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα στις επόμενες λίγες ημέρες. Αυτό έχει νόημα και φυσιολογικά: όταν ο αέρας είναι υγρός, ο ιδρώτας εξατμίζεται πιο δύσκολα και έτσι το σώμα δυσκολεύεται να αποβάλει θερμότητα.

Η μελέτη όμως δείχνει κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: και το κρύο μπορεί να γίνει πιο επικίνδυνο όταν συνδυάζεται με συγκεκριμένα επίπεδα υγρασίας. Στις εσωτερικές, μη παράκτιες περιοχές, οι ψυχρές και ξηρές συνθήκες φάνηκε να επιβαρύνουν περισσότερο τη θνησιμότητα τον χειμώνα. Αντίθετα, στις παράκτιες περιοχές το πρόβλημα αναδείχθηκε κυρίως σε ψυχρές αλλά πιο υγρές συνθήκες. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ένα και μόνο «επικίνδυνο καιρικό μοτίβο» για όλους: ο ίδιος βαθμός θερμοκρασίας μπορεί να σημαίνει κάτι πολύ διαφορετικό για μια παραθαλάσσια πόλη και κάτι άλλο για μια ηπειρωτική περιοχή.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής. Η ίδια η μελέτη τονίζει ότι η Ανατολική Μεσόγειος είναι hotspot της κλιματικής αλλαγής, με ρυθμούς θέρμανσης πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο, ενώ τα επεισόδια ακραίας ζέστης και οι θερμοϋγρές συνθήκες αναμένεται να ενταθούν. Γι’ αυτό οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και οι στρατηγικές προσαρμογής πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο τη θερμοκρασία, αλλά και την υγρασία.

Πηγή: PLOS Climate

Η άνοδος της θερμοκρασίας, οι ξηρασίες και οι ακραίες βροχοπτώσεις αλλάζουν τα πρότυπα άνθησης και μειώνουν τη διαθεσιμότητα τροφής για τα επικονιαστικά έντομα. Ταυτόχρονα, η απώλεια οικοτόπων και η χρήση φυτοφαρμάκων επιτείνουν μια ήδη επιβαρυμένη κατάσταση. Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος: λιγότεροι επικονιαστές σημαίνουν λιγότερη βλάστηση, άρα ακόμη μικρότερη ικανότητα των οικοσυστημάτων να απορροφούν άνθρακα — γεγονός που επιταχύνει περαιτέρω την υπερθέρμανση.

Στην Ελλάδα, όπου η γεωργία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από φυσική επικονίαση, η μείωση των πληθυσμών αυτών των ειδών αποτελεί καμπανάκι κινδύνου. Πιο συγκεκριμένα στην Ελλάδα, έρευνες δείχνουν ότι οι μέλισσες στα νησιά του Αιγαίου χάνουν βιότοπους λόγω θερμότερων και ξηρότερων συνθηκών, ενώ στις ορεινές περιοχές είδη πεταλούδων μετακινούνται σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Μελέτες καταγράφουν επίσης μικρότερο μέγεθος σε πληθυσμούς πεταλούδων, πιθανώς εξαιτίας περιβαλλοντικού στρες. Οι αλλαγές αυτές προμηνύουν βαθιές ανατροπές στη βιοποικιλότητα και στη γεωργική παραγωγή.

Πηγές: IUCN, Ecological Indicators, Biology, MDPI

Αντίθετα, στην Ανατολική Ευρώπη οι θερμοκρασίες θα κινηθούν κοντά ή και λίγο κάτω από τον μέσο όρο.

Συνολικά, η Ευρώπη τις επόμενες ημέρες θα παρουσιάσει έντονες θερμοκρασιακές διαφορές, με τη Δυτική & Κεντρική Ευρώπη να αντιμετωπίζει το πρώτο σοβαρό κύμα καύσωνα της φετινής σεζόν. Σε συνδυασμό με τις παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν ήδη από την άνοιξη, αλλά και τη μακρά περίοδο ξηρασίας που έχει προηγηθεί, το επερχόμενο κύμα καύσωνα αναμένεται να επιβαρύνει περαιτέρω τις συνθήκες στην περιοχή και να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα.

Εικόνα 1. Αποκλίσεις θερμοκρασίας των επόμενων 7 ημερών (17-23/06) στην Ευρώπη από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Πηγή δεδομένων: ERA5 – Copernicus. Επεξεργασία & οπτικοποίηση: climatebook.gr

Το καλοκαίρι του 2024 σημειώθηκαν εξαιρετικά υψηλές τιμές της μέσης ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας αλλά και έντονη ροή θερμότητας από την ατμόσφαιρα προς τη θάλασσα, ακολουθώντας πολυετή τάση ανόδου των σχετικών τιμών. Οι συνθήκες αυτές συντέλεσαν στην αύξηση της θερμοκρασίας της θάλασσας σε ολόκληρη την περιοχή του Αιγαίου, του Ιονίου και του Κρητικού Πελάγους. Το καλοκαίρι του 2024 καταγράφηκαν οι θερμότερες συνθήκες των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών στις εν λόγω θάλασσες, με θερμοκρασίες άνω των 28 °C σε εκτεταμένες περιοχές, τόσο στην επιφάνεια αλλά και στα ανώτερα ωκεάνια στρώματα.

Εντοπίστηκε επίσης μια ισχυρή διαχρονική τάση αύξησης (0.59°C/δεκαετία) των θερινών θερμοκρασιών στη θάλασσα (Εικόνα 1). Η διαχρονική αύξηση του θερμικού περιεχομένου μπορεί να αποδοθεί στην επίδραση της κλιματικής αλλαγής. Παρότι το πλήθος των επεισοδίων  θαλάσσιων καυσώνων (Marine Heatwaves: ΜΗW) το 2024 δεν ήταν ασυνήθιστα υψηλό, η διάρκειά τους και η συνολική τους ένταση ήταν πρωτοφανείς. Για την εκτίμηση της σωρευτικής έντασης (Cumulative Intensity) των επεισοδίων θαλάσσιων καυσώνων χρησιμοποιείται το γινόμενο της διαφοράς θερμοκρασίας από τις φυσιολογικές τιμες επί τις ημέρες του θαλάσσιου καύσωνα (°C x ημέρες) ώστε να λαμβάνεται υπόψη τόσο η ένταση όσο και η διάρκεια των επεισοδίων. Η μέση αύξηση της έντασης των θαλάσσιων καυσώνων στην περιοχή είναι μεγαλύτερη από 16 °C × ημέρες/δεκαετία, με τις τιμές του 2024 να αποτελούν τις υψηλότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ (>300 °C × ημέρες, μέχρι τον Αύγουστο του 2024). Εμφανίζεται δηλαδή αύξηση τόσο της έντασης τους (πολύ υψηλές τιμές θερμοκρασίας) όσο και της διάρκειας τους (περισσότερες ημέρες υψηλών θερμοκρασιών). Σημειώνεται δε, ότι το 2024 η μέση διάρκεια τους είναι διπλάσια από την αμέσως προηγούμενη μεγαλύτερη διάρκεια, που έχει καταγραφεί κατά το 2018.

Στο Βόρειο Αιγαίο καταγράφηκαν έντονοι και μεγάλης διάρκειας θαλάσσιοι καύσωνες μέχρι τον Αύγουστο του 2024, επηρεάζοντας σημαντικά το τοπικό οικοσύστημα. Η άνοδος της θερμοκρασίας καταγράφηκε και σε βάθη έως 50 μέτρα, ενώ παρατηρήθηκαν αλλαγές στους συνήθεις μηχανισμούς ψύξης του Αιγαίου, όπως η εισροή ψυχρών υδάτων από τη Μαύρη Θάλασσα και η παράκτια ανάδυση ψυχρότερων μαζών (coastal upwelling). Η μειωμένη εισροή των νερών της Μαύρης Θάλασσας το 2024 ακολουθεί τη γενικότερη υπερετήσια αρνητική τάση των τελευταίων δεκαετιών. Παρά την αυξημένη ένταση των βοριάδων, που γενικά ενισχύει την παράκτια ανάδυση το καλοκαίρι, οι καταγραφείσες υψηλότερες απ’ ότι συνήθως θερμοκρασίες των αναδυόμενων νερών συντέλεσαν στη μειωμένη ψύχρανση των επιφανειακών στρωμάτων της θάλασσας. Η συνεχής αύξηση της θερμοκρασίας οφείλεται επίσης σε έναν συνδυασμό αυξημένων θετικών θερμικών ροών από την ατμόσφαιρα προς τη θάλασσα και εισροής θερμότερων υδάτων από την ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου (ειδικά στο Ιόνιο Πέλαγος).

Η αύξηση των θερμοκρασιών το 2024 είχε σημαντικές φυσικές, βιολογικές και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις. Για παράδειγμα, στον Θερμαϊκό Κόλπο (MHW hotspot) οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες οδήγησαν στην καταστροφή της παραγωγής μυδιών στις παράκτιες υδατοκαλλιέργειες της περιοχής της Χαλάστρας, λόγω θερμικού σοκ, προκαλώντας σοβαρότατες οικονομικές απώλειες για το 2024, αλλά και πιθανές σημαντικές μειώσεις της παραγωγικής ικανότητας για το επόμενο έτος. Η συνεχής υπερθέρμανση των ωκεάνιων μαζών μπορεί επίσης να οδηγήσει και σε άλλες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, όπως η άνοδος της μέσης στάθμης της θάλασσας, η ενίσχυση των βαρομετρικών χαμηλών της ατμόσφαιρας και η αύξηση της σφοδρότητας των καταιγίδων, η οξίνιση των θαλάσσιων υδάτων και η μείωση της διαλυτότητας του οξυγόνου, επηρεάζοντας τη βιοποικιλότητα, τα ιχθυαποθέματα, την παραγωγικότητα των υδατοκαλλιεργειών, και γενικότερα την ποιότητα των θαλάσσιων και παράκτιων οικοσυστημάτων.

Ειδικά στο Βόρειο Αιγαίο, οι υψηλότερες θερμοκρασίες καθιστούν ενδεχομένως πιο δύσκολο τον σχηματισμό πυκνών νερών, μία σημαντική διεργασία για την ανανέωση των υδάτων της Ανατολικής Μεσογείου. Τα αποτελέσματα αυτά καθιστούν ακόμα πιο αναγκαία την ανάπτυξη συστημάτων συνεχούς παρακολούθησης των ελληνικών θαλασσών με μόνιμους σταθμούς μέτρησης, ο αριθμός των οποίων έχει μειωθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία.

Η μελέτη προέκυψε από τη συνεργασία ερευνητών του Τμήματος Ωκεανογραφίας και Θαλάσσιων Βιοεπιστημών (Πανεπιστήμιο Αιγαίου), του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών (ΑΠΘ) και του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών (ΔΠΘ). (https://www.mdpi.com/2077-1312/12/11/2020)

Εικόνα 1. Χάρτης της σωρευτικής έντασης (Cumulative Intensity) των θαλάσσιων καυσώνων (ΜΗW) για το 2024, κατακόρυφες κατανομές θερμοκρασίες σε διάφορες περιοχές (ARGO profiles), και ετήσια εξέλιξη της έντασης των θαλάσσιων καυσώνων και των θερινών επιφανειακών θερμοκρασιών για την περίοδο 1982-2024.

Όπως παρουσιάζεται στο γράφημα στην Εικόνα 1, η μέση αθροιστική βροχόπτωση στην Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ χαμηλό σημείο, όπου μόνο τα πολύ ξηρά έτη του 1992 και 2000 είναι χειρότερα από φέτος. Τα 2 πιο βροχοφόρα έτη από το 1991 μέχρι και το 2024 είναι αυτά του 2009 και 2010.

Διανύοντας ένα μεγάλο διάστημα ανομβρίας και ξηρασίας από την άνοιξη του 2024 μέχρι και σήμερα, σε πολλά σημεία της χώρας το έλλειμμα της ετήσιας συνολικής βροχόπτωσης ξεπερνά το 40-50% σε σχέση με την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Επιπλέον, η ανομβρία και η ξηρασία φαίνεται να συνεχίζονται μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα στην περιοχή μας με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις των μακροπρόθεσμων μοντέλων. Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις καθώς και την κατάσταση που βρίσκεται ήδη η ξηρασία στην χώρα μας, το 2024 βαδίζει ως ένα από τα πιο ξηρά και ταυτόχρονα θερμότερα έτη στα χρονικά των καταγραφών (η επιβεβαίωση στο τέλος του έτους από το climatebook).

Εικόνα 1. Μέση ετήσια αθροιστική βροχόπτωση στο σύνολο της Ελλάδας από το 1991 μέχρι το 2024 (29 Οκτωβρίου 2024). Πηγή δεδομένων: ERA5Land / Copernicus. Επεξεργασία & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr

Πηγή δεδομένων: Copernicus/C3S.

Το μεγάλο διάστημα των πολύ υψηλών θερμοκρασιών αλλά και οι ελάχιστες βροχοπτώσεις το καλοκαίρι του 2024 είχαν ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί το φυσικό περιβάλλον και η υγεία των δασών. Η χαρακτηριστική αυτή εικόνα των δασών παρουσιάζεται σε μεγάλο μέρος της χώρας και κυρίως σε περιοχές της Κεντρικής & Βόρειας Ελλάδος, όπου είναι πιο έντονο το φαινόμενο.

Πιο συγκεκριμένα στις παρακάτω δορυφορικές εικόνες που επεξεργάστηκε η επιστημονική ομάδα του climatebook παρουσιάζεται η κατάσταση του δάσους στα όρια του νομού Θεσσαλονίκης και Σερρών στην περιοχή του Νιγρίτα στα τέλη Αυγούστου 2023 σε σύγκριση με φέτος (τέλη Αυγούστου 2024).

Σημειώνεται, πως σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση του meteo.gr / Ε.Α.Α, σε περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας η θερμοκρασία το καλοκαίρι του 2024 ξεπέρασε τους 37°C για πάνω από 35-40 ημέρες.

Εικόνα 1. Δορυφορική εικόνα από την περιοχή του Νιγρίτα Σερρών από τον δορυφόρο Sentinel-2 στις 23 Αυγούστου 2023. Πηγή δεδομένων: Sentinel-2 / Copernicus. Ανάλυση & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Εικόνα 2. Δορυφορική εικόνα από την περιοχή του Νιγρίτα Σερρών από τον δορυφόρο Sentinel-2 στις 27 Αυγούστου 2024. Πηγή δεδομένων: Sentinel-2 / Copernicus. Ανάλυση & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Στις 10 Αυγούστου 2024 σημειώθηκε νέο ρεκόρ θερμοκρασίας της θάλασσας για τη Μεσόγειο με τη μέση θερμοκρασία της θάλασσας να φτάνει τους 28.15°C. Από τις 10/08 μέχρι και τις 16/08 το ρεκόρ θερμοκρασίας της θάλασσας για τη Μεσόγειο καταρρίφθηκε άλλες 4 φορές, με το νέο ρεκόρ να σημειώνεται στις 15 Αυγούστου 2024 με μέση τιμή της θερμοκρασίας της θάλασσας στους 28.52°C. Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας για τη Μεσόγειο στις 16 Αυγούστου 2024 κυμαίνεται κατά 2.5°C πάνω από τη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020.

Εικόνα 1. Μέση ημερήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας στη Μεσόγειο από το 1982 μέχρι και το 2024 ανά δεκαετία. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Οι υψηλότερες τιμές εντοπίζονται στις κεντρικές και ανατολικές περιοχές της λεκάνης της Μεσογείου. Η επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας σε αυτές τις περιοχές κυμαίνεται από 29°C – 31°C, ενώ οι αποκλίσεις από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα ξεπερνούν τοπικά τους 5°C στην Αδριατική θάλασσα και τους 2-4°C στα νοτιοανατολικά. Επιπλέον, υψηλές τιμές της θερμοκρασίας της θάλασσας παρατηρούνται και στο Ιόνιο πέλαγος με την θερμοκρασία να φτάνει τοπικά και τους 29°C.

Οι μόνες περιοχές που καταγράφουν θερμοκρασίες κοντά στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα είναι το Αιγαίο, όπου η ευεργετική επίδραση του μελτεμιού διατηρεί τις θερμοκρασίες γύρω τους 25 °C, και το δυτικό κομμάτι της Μεσογείου (πχ. κόλπος του Λέοντα, Βαλεαρίδες νήσοι), επίσης λόγω της επίδρασης των τοπικών ισχυρών βόρειων ανέμων.

Εικόνα 2. Θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας στην περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας από δορυφορικές μετρήσεις στις 16/08/2024. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Στην Ευρώπη μεγάλες θετικές αποκλίσεις σημειώθηκαν στην Ανατολική και Νότια Ευρώπη και κυρίως στα Βαλκάνια, όπου καταρρίφθηκαν πολλά ρεκόρ θερμοκρασίας από το έντονο και παρατεταμένο κύμα καύσωνα που έπληξε την περιοχή στα μέσα Ιουλίου (βλ. Εικόνα 1). Η θερμοκρασία στα Βαλκάνια τον Ιούλιο του 2024 ήταν έως και 3-4°C πάνω από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020, καταγράφοντας έτσι σε πολλές χώρες των Βαλκανίων (συμπεριλαμβανομένου και της Ελλάδας) και της Ανατολικής Ευρώπης τον θερμότερο Ιούλιο από τις αρχές των καταγραφών (βλ. Εικόνα 2). Οι μεγαλύτερες θετικές αποκλίσεις σημειώνονται στην περιοχή της Ουκρανίας.

Στην Ελλάδα ο Ιούλιος του 2024 ήταν ο θερμότερος από τις αρχές των καταγραφών (λίγο πιο θερμός από τον Ιούλιο του 2012 και του 2023). Οι μεγαλύτερες θετικές αποκλίσεις της τάξης των 2-3°C σημειώθηκαν κυρίως στη Βόρεια και Δυτική Ελλάδα, μικρότερες θετικές αποκλίσεις καταγράφηκαν στην περιοχή του Αιγαίου και στην Κρήτη με την παράλληλη επικράτηση του μελτεμιού.

Περισσότερα για την κλιματική αποτίμηση του Ιουλίου 2024 σε επόμενη ανακοίνωση του climatebook.gr.

Εικόνα 1. Αποκλίσεις της μέσης θερμοκρασίας του αέρα στην Ευρώπη για τον Ιούλιο του 2024 από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Πηγή δεδομένων: Copernicus/C3S. Ανάλυση & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Εικόνα 2. Κατάταξη της μέσης θερμοκρασίας του αέρα στην Ευρώπη για τον Ιούλιο του 2024 από το 1979 μέχρι και το 2024. Πηγή δεδομένων: Copernicus/C3S. Ανάλυση & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Πηγή δεδομένων: Copernicus/C3S.

Στους παρακάτω χάρτες παρουσιάζεται η απόκλιση της θερμοκρασίας στην στάθμη των 850 hPa (σε ύψος περίπου 1.500 μ πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, ύψος στο οποίο μελετούμε την πορεία των αερίων μαζών) από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020.

Παρατηρείται, πως στην περιοχή της Δυτικής Ευρώπης τις επόμενες ημέρες θα κυριαρχήσουν οι υψηλές τιμές θερμοκρασίες με επίκεντρο την Γαλλία και την Ισπανία. Aυτή η θερμη εισβολή θα έχει σαν αποτέλεσμα η θερμοκρασία στο Παρίσι να είναι 6-8°C υψηλότερη από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα. Πτώση της θερμοκρασίας στη Δυτική Ευρώπη αναμένεται μετά την Πέμπτη 1 Αυγούστου.

Εικόνα 1. Απόκλιση της θερμοκρασίας στην στάθμη των 850 hPa από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020 σε μέρος του Βορείου Ημισφαιρίου για τις 30 Ιουλίου 2024.

Εικόνα 2. Απόκλιση της θερμοκρασίας στην στάθμη των 850 hPa από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020 στην Ευρώπη για τις 30 Ιουλίου 2024.

Πιο συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπόψη τα δορυφορικά δεδομένα που επεξεργάστηκε το climatebook, από τον δορυφόρο Sentinel-2, στις 22 Ιουλίου 2023 (ένα χρόνο πριν) η συνολική έκταση της επιφάνειας της λίμνης ήταν ~16.6 km², ενώ στις 21 Ιουλίου 2024 υπολογίστηκε ~9.8 km². Σε σύγκριση με την μέση τιμή από το 2010 η έκταση της λίμνης σήμερα είναι 35–40% μικρότερη.

Εικόνα 1. Δορυφορική 3D απεικόνιση της τεχνητής λίμνης Πηνειού στην Ηλεία στις 22 Ιουλίου 2023 από τον ευρωπαϊκό δορυφόρο Sentinel-2. Πηγή δεδομένων: Sentinel-2/Copernicus. Ανάλυση & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Εικόνα 2. Δορυφορική 3D απεικόνιση της τεχνητής λίμνης Πηνειού στην Ηλεία στις 21 Ιουλίου 2024 από τον ευρωπαϊκό δορυφόρο Sentinel-2. Πηγή δεδομένων: Sentinel-2/Copernicus. Ανάλυση & οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Η έκταση της τεχνητής Λίμνης του Πηνειού για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο υπολογίζεται ως μία από τις 2 μικρότερες από το 2000 που υπάρχουν δορυφορικές παρατηρήσεις πολύ υψηλής ανάλυσης. Αντίστοιχες χρονιές ξηρασίας στην περιοχή ήταν το 2008 και το 2002.

Εικόνα 3. Δορυφορική εικόνα της τεχνητής λίμνης Πηνειού στην Ηλεία στις 22/07/2023 με σημειωμένες τις εκτάσεις της τεχνητής λίμνης για το 2023 και 2024. Πηγή δεδομένων: Sentinel-2/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr.

Πηγές δεδομένων: Sentinel-2/Copernicus, Landsat-8/USGS.