Με βάση δορυφορικά δεδομένα βροχόπτωσης GPM IMERG-Early της NASA, όπως αναλύθηκαν από την επιστημονική ομάδα του climatebook, παρουσιάζεται στον παρακάτω χάρτη η χωρική κατανομή του αθροιστικού υετού στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, για το διάστημα από την αρχή του 2026 (01/01/2026) έως τα μέσα Φεβρουαρίου (12/02/2026).

Ο χάρτης παρουσιάζει τα μεγαλύτερα ύψη αθροιστικού υετού στις δυτικές ακτές της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και στην Πορτογαλία (πορτοκαλί και κίτρινες αποχρώσεις). Οι περιοχές αυτές δέχθηκαν επαναλαμβανόμενες διελεύσεις βαρομετρικών χαμηλών από την αρχή του 2026, με την αθροιστική βροχόπτωση να φτάνει ή και να υπερβαίνει σε ορισμένα σημεία τα 800 mm. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο δυτικό τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, κυρίως στην Πορτογαλία, η οποία στις αρχές Φεβρουαρίου επηρεάστηκε από διαδοχικά από τις καταιγίδες Kristin, Leonardo και στη συνέχεια Marta, που προκάλεσαν εκτός από μεγάλα ύψη υετού, εκτεταμένες πλημμύρες και υλικές καταστροφές.

Μετεωρολογικά, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος στη Μεσόγειο χαρακτηρίζονται από συχνές κακοκαιρίες. Πολλά βαρομετρικά χαμηλά κινούνται κατά μήκος του αεροχειμάρρου, από τα δυτικά προς την περιοχή, ενισχύονται κατά τη διέλευσή τους πάνω από θερμές θάλασσες, μεταφέροντας έτσι μεγάλες ποσότητες υγρασίας. Συνήθως η υγρασία αυτή έρχεται από τον Ατλαντικό προς την Ιβηρική Χερσόνησο, ενώ άλλες φορές νότιοι–νοτιοδυτικοί άνεμοι μεταφέρουν τις υγρές αέριες μάζες προς την Αδριατική Θάλασσα, το Ιόνιο και το Αιγαίο Πέλαγος, προκαλώντας επεισόδια έντονων βροχοπτώσεων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραπάνω ανάλυση αποτελούν δορυφορική εκτίμηση της NASA που προσφέρει μεν μια έγκαιρη, σχεδόν πραγματικού χρόνου εικόνα της βροχής, αλλά ενδέχεται να περιέχουν σφάλματα. Οι οριστικές εκδόσεις των δεδομένων αυτών προσαρμόζονται και διορθώνονται αργότερα με τη βοήθεια επίγειων μετρήσεων.