Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της αρμόδιας υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Copernicus Climate Change Service, o Ιούλιος του 2026 καταγράφηκε ως ο τρίτος θερμότερος Ιούλιος παγκοσμίως, με μέση θερμοκρασία αέρα 0,67°C πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020 και 1,47°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα (1850-1900).
Στην Εικόνα 1 απεικονίζεται ο παγκόσμιος χάρτης αποκλίσεων θερμοκρασίας στα 2 μέτρα από τη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020.
– Η αλληλουχία θετικών-αρνητικών αποκλίσεων του Ιουνίου στην Ευρασία διατηρήθηκε και τον Ιούλιο με παρόμοια ποιοτικά χαρακτηριστικά. Υψηλές θερμοκρασίες-ρεκόρ επικράτησαν στο σύνολο σχεδόν της δυτικής Ευρώπης και Μεσογείου καθώς και σε μεγάλο μέρος της κεντρικής Σιβηρίας, του Καζακστάν και της δυτικής Κίνας (με μαύρες κουκκίδες τα ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα). Αντιθέτως, χαμηλότερες του κανονικού ήταν οι θερμοκρασίες στην ανατολική Ευρώπη.
– Στον τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό έχουμε σε μεγάλη ένταση και έκταση το αποτύπωμα του φαινομένου El Niño το οποίο σε συνδυασμό με την παγκόσμια υπερθέρμανση δεν οδηγεί απλά σε θετικές αποκλίσεις θερμοκρασίας, αλλά σε θερμοκρασίες ρεκόρ.
– Ρεκόρ ζέστης είχαμε για τον Ιούλιο και σε πολλές περιοχές της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, της βόρειας Υποσαχάριας Αφρικής, καθώς και του Ατλαντικού και Ινδικού Ωκεανού.
– Χαμηλότερες του κανονικού ήταν οι θερμοκρασίες στην βορειοδυτική Αμερική και σε περιοχές της Ανταρκτικής.
Εικόνα 1. Χάρτης απόκλισης της μέσης θερμοκρασίας αέρα (2 μέτρα από την επιφάνεια) κατά τον Ιούλιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).
Στην Εικόνα 2 απεικονίζεται η απόκλιση του συνολικού μηνιαίου υετού (δηλαδή της συνολικής ποσότητας βροχής, χαλαζιού, χιονιού, κλπ) κατά τον περασμένο μήνα από την αντίστοιχη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Οι μπλε περιοχές αντιστοιχούν σε θετικές αποκλίσεις και οι καφέ περιοχές αντιστοιχούν σε αρνητικές αποκλίσεις. Όπως συμβαίνει συνήθως, το μοτίβο των αποκλίσεων υετού είναι πιο περίπλοκο σε σχέση με αυτό της θερμοκρασίας.
Σημαντικά υψηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού καταγράφηκαν σε πολλές περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού, καθώς και στον κεντρικό Ινδικό Ωκεανό. Σε αρκετές περιπτώσεις οι θετικές αυτές αποκλίσεις αποτέλεσαν ρεκόρ μηνιαίου υετού. Αντίθετα, σημαντικά χαμηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού επικράτησαν σε αρκετές περιοχές του πλανήτη συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, της κεντρικής Αφρικής, της Αυστραλίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Εικόνα 2. Χάρτης ποσοστιαίας απόκλισης συνολικού μηνιαίου υετού κατά τον Ιούλιο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Με άσπρο απεικονίζονται οι περιοχές με μέσο μηνιαίο υετό μικρότερο από 3 χιλιοστά. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).
Πιο αναλυτικά δεδομένα για την ευρωπαϊκή ήπειρο θα ακολουθήσουν στο Β’ μέρος της κλιματικής επισκόπησης τις αμέσως επόμενες μέρες.
