![usgs-phyto](https://climatebook.gr/wp-content/uploads/fly-images/11078/usgs-phyto-scaled-1200x800.jpg)
Μια νέα μελέτη, με επικεφαλής τον Δρ Angus Atkinson, από το Θαλάσσιο Εργαστήριο του Πλύμουθ, ρίχνει φως σε μια ανησυχητική εξέλιξη: η κλιματική αλλαγή υπονομεύει σιωπηλά την ικανότητα των ωκεανών να συντηρούν πληθυσμούς ψαριών. Με συν-συγγραφέα την ωκεανογράφο της οργάνωσης Mercator Ocean International, Μαρία Γρηγοράτου και 9 συγγραφέων από 6 διαφορετικές χώρες, η έρευνα αποκαλύπτει έναν κρυφό μηχανισμό όταν οι αλλαγές στον πληθυσμό ενός είδους υπό συνθήκες πίεσης του περιβάλλοντός του, προκαλούν ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές στους πληθυσμούς άλλων ειδών πιο ψηλά στην τροφική αλυσίδα. Η μελέτη έδειξε ότι μια σχετικά μικρή μείωση των πληθυσμών φυτοπλαγκτού μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αποθεμάτων ψαριών.
Η έρευνα αποκαλύπτει ένα προηγουμένως άγνωστο φαινόμενο-ντόμινο στη θαλάσσια τροφική αλυσίδα: μια ελαφρά πτώση στα επίπεδα φυτοπλαγκτού μπορεί να προκαλέσει σημαντική πτώση στους πληθυσμούς των ψαριών.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, παρέχει μια νέα άποψη για τη δυναμική του φυτοπλαγκτού, των μικροσκοπικών φυτών που αποτελούν τη βάση του θαλάσσιου τροφικού ιστού και των πληθυσμών ψαριών. Βασιζόμενοι σε αριθμητικά μοντέλα παγκόσμιας κλίμακας και επιτόπιες παρατηρήσεις σε 41 διαφορετικά οικοσυστήματα, οι ερευνητές αποκαλύπτουν μια ανησυχητική τάση. Όταν η υπερθέρμανση του πλανήτη μειώνει τα επίπεδα φυτοπλαγκτού κατά 16% – όπως προβλέπεται από παγκόσμια μοντέλα σε περιοχές όπως ο Βόρειος Ατλαντικός – η φέρουσα ικανότητα σίτισης για τα ψάρια πέφτει κατακόρυφα κατά 38%.
Τα παγκόσμια μοντέλα έχουν προβλέψει εδώ και καιρό μειώσεις στα επίπεδα φυτοπλαγκτού, ειδικά σε περιοχές όπως ο Βόρειος Ατλαντικός όπου η αφθονία του πλαγκτόν έχει ήδη αλλάξει τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο τα ψάρια, ιδιαίτερα τα αποθέματα ιχθύων που αποτελούν αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης, θα μπορούσαν να επηρεαστούν από τις αλλαγές στο πλαγκτόν, παραμένει αβέβαιο. Αυτή η μελέτη καλύπτει αυτό το κενό παρέχοντας μια προοπτική βασισμένη σε εμπειρικά δεδομένα.
«Η μελέτη μας υπογραμμίζει τη σημασία της χρήσης μετρήσεων από τον ωκεανό», εξηγεί η Δρ Μαρία Γρηγοράτου, ωκεανογράφος στο Mercator Ocean. «Για να λάβουμε τις σωστές αποφάσεις για το μέλλον του πλανήτη μας και τη βιωσιμότητά του, χρειαζόμαστε αξιόπιστα, μακροπρόθεσμα δεδομένα που συλλέγονται από τον Ωκεανό. Αυτές οι πληροφορίες μας βοηθούν να παρακολουθούμε πώς αλλάζει ο Ωκεανός και να κάνουμε καλύτερες προβλέψεις για το τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια».
Πηγή: Nature Communications