Κλιματική επισκόπηση Ιανουαρίου 2026 – Μέρος Α’: Θερμοκρασία και υετός στον πλανήτη

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της αρμόδιας υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Copernicus Climate Change Service o Ιανουάριος του 2026 καταγράφηκε ως ο πέμπτος θερμότερος Ιανουάριος παγκοσμίως, με μέση θερμοκρασία αέρα 0.51°C πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020 και 1.47°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα (1850-1900).

Στην Εικόνα 1 απεικονίζεται ο παγκόσμιος χάρτης αποκλίσεων θερμοκρασίας στα 2 μέτρα από την μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Υψηλές θερμοκρασίες-ρεκόρ επικράτησαν σε μεγάλο μέρος της Γροιλανδίας, της ανατολικής Ρωσίας, της κεντρικής Αφρικής, της Ινδονησίας και του νότιου Ειρηνικού ωκεανού (με μαύρες κουκκίδες τα ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα). Σημαντικά υψηλότερες του κανονικού θερμοκρασίες επικράτησαν και στην Κίνα, την Αυστραλία, τα δυτικά της Βόρειας Αμερικής, το νότιο άκρο της Νότιας Αμερικής και την Ανταρκτική. Χαμηλότερες του κανονικού ήταν οι θερμοκρασίες στα ανατολικά της Βόρειας Αμερικής, την βορειοανατολική Ευρώπη και μεγάλο μέρος της Ρωσίας.

Εικόνα 1. Χάρτης απόκλισης της μέσης θερμοκρασίας αέρα (2 μέτρα από την επιφάνεια) κατά τον Ιανουάριο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Στην Εικόνα 2 απεικονίζεται η απόκλιση του συνολικού μηνιαίου υετού (δηλαδή τη συνολική ποσότητα βροχής, χαλαζιού, χιονιού, κλπ) κατά τον περασμένο Ιανουάριο από την αντίστοιχη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020. Οι μπλε περιοχές αντιστοιχούν σε θετικές αποκλίσεις και οι καφέ περιοχές αντιστοιχούν σε αρνητικές αποκλίσεις. Όπως συμβαίνει συνήθως, το μοτίβο των αποκλίσεων υετού είναι πιο περίπλοκο σε σχέση με αυτό της θερμοκρασίας. Σημαντικά υψηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού καταγράφηκαν στις δυτικές ακτές της Ευρώπης, στην Ιβηρική χερσόνησο, στην κεντρική και δυτική Μεσόγειο, στην ανατολική Ρωσία, στον βόρειο Καναδά και στο βορειοδυτικό κομμάτι της Νότιας Αμερικής. Σε αρκετές περιπτώσεις οι θετικές αυτές αποκλίσεις αποτέλεσαν ρεκόρ μηνιαίου υετού. Αντίθετα, σημαντικά χαμηλότερες του κανονικού ποσότητες υετού επικράτησαν σε μεγάλο μέρος της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας, σε μεγάλο μέρος της Αφρικής, και στην Αυστραλία.

Εικόνα 2. Χάρτης ποσοστιαίας απόκλισης συνολικού μηνιαίου υετού κατά τον Ιανουάριο 2026 σε σχέση με τις μέσες τιμές της περιόδου 1991-2020. Με άσπρο απεικονίζονται οι περιοχές με μέσο μηνιαίο υετό μικρότερο από 3 χιλιοστά. Οι μαύρες κουκκίδες υποδηλώνουν τις περιοχές όπου η απόκλιση αποτελεί θετικό ή αρνητικό ρεκόρ από το 1960 μέχρι σήμερα. Βάση δεδομένων: ERA5 (C3S/ECMWF).

Πιο αναλυτικά δεδομένα για την ευρωπαϊκή ήπειρο θα ακολουθήσουν στο Β’ μέρος της κλιματικής επισκόπησης τις αμέσως επόμενες μέρες.