Η Αρκτική θερμαίνεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη περιοχή του πλανήτη – ένα φαινόμενο γνωστό ως Αρκτική Ενίσχυση (Arctic Amplification). Το γράφημα που συνοδεύει αυτό το άρθρο και τα στοιχεία από την ανάλυση του Zack Labe δείχνουν με καθαρό τρόπο πόσο αξιόπιστα ήταν τα κλιματικά μοντέλα στο να προβλέψουν αυτή την εξέλιξη.

Στο γράφημα παρουσιάζεται η ετήσια ανωμαλία της θερμοκρασίας επιφάνειας στην Αρκτική (γεωγραφικά πλάτη βόρεια των 65°Ν), σε σχέση με τη μέση τιμή της περιόδου 1981–2010. Οι παρατηρήσεις (κόκκινη γραμμή και γαλάζια διακεκομμένη γραμμή για παρατηρήσεις θερμοκρασίας) συγκρίνονται με τις προσομοιώσεις των κλιματικών μοντέλων της τελευταίας γενιάς (CMIP5), τόσο για το παρελθόν όσο και για το μέλλον.

Ετήσια ανωμαλία θερμοκρασίας επιφάνειας στην Αρκτική (>65°Β) σε σχέση με την περίοδο 1981–2010.
Η κόκκινη γραμμή δείχνει τις παρατηρήσεις ERA5, η γαλάζια διακεκομμένη τις παρατηρήσεις 20CRv3.
Η λευκή γραμμή είναι ο μέσος όρος πολλών κλιματικών μοντέλων (multi-model ensemble mean).
Οι ανοιχτότερες και σκουρότερες γκρι σκιάσεις αντιστοιχούν στα εύρη 25–75% και 5–95% των μοντέλων αντίστοιχα.

Το βασικό συμπέρασμα είναι εντυπωσιακό: οι πραγματικές μετρήσεις κινούνται εντός του εύρους που είχαν προβλέψει τα μοντέλα. Από τη δεκαετία του 1950 έως σήμερα, η άνοδος της θερμοκρασίας στην Αρκτική ακολουθεί πολύ κοντά τον μέσο όρο των μοντέλων (λευκή γραμμή), ενώ οι φυσικές διακυμάνσεις από έτος σε έτος εξηγούν τις μικρές αποκλίσεις.

Ιδιαίτερα μετά το 2000, όταν η θέρμανση επιταχύνεται, οι παρατηρήσεις όχι μόνο δεν «ξεφεύγουν» από τις προβλέψεις, αλλά συχνά βρίσκονται κοντά στο κέντρο του εύρους τους. Αυτό δείχνει ότι τα μοντέλα είχαν ήδη ενσωματώσει σωστά τους βασικούς μηχανισμούς της Αρκτικής Ενίσχυσης: τη μείωση του θαλάσσιου πάγου, την αλλαγή στην ανακλαστικότητα (albedo), τις ανατροφοδοτήσεις με την ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς.

Ένα συχνό επιχείρημα είναι ότι «τα μοντέλα υπερβάλλουν». Ωστόσο, το συγκεκριμένο παράδειγμα δείχνει το αντίθετο: αν κάτι, οι παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν τη σοβαρότητα των προβλέψεων. Οι γκρι σκιάσεις (εύρος 5–95% και 25–75%) δεν είναι ένδειξη αβεβαιότητας τύπου «δεν ξέρουμε», αλλά στατιστική περιγραφή του πώς διαφορετικά μοντέλα απαντούν στο ίδιο φυσικό πρόβλημα.

Καθώς προχωράμε προς τα μέσα του 21ου αιώνα, τα μοντέλα δείχνουν ότι η Αρκτική μπορεί να θερμανθεί κατά πολλούς βαθμούς ακόμη, αν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου παραμείνουν υψηλές. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα «έπεσαν μέσα» μας δίνει έναν σαφή λόγο να τα παίρνουμε σοβαρά και όχι ως σενάρια φόβου, αλλά ως επιστημονικά τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις.

Πηγή: Zacklabe.com